La Résistance pour l'existence

Sosyoloji Kuramlarına dair notlar - Modernizm, Postmodernizm

2012-01-24T12:45:00.000-08:00

Notlar özellikle sanayi-sonrası dönem düşünürlerden notlar , Modernizm , post-modernizm ve post-yapısalcılık üzerine notlardan oluşuyor.
[Link]

2012-01-09T08:21:00.000-08:00

"Aşk yok gayri memlekette Cemal Süreya beri gideli" Can Yücel .. Cemal Süreya ölümü üzerine - 9 Ocak

.....

2011-10-30T12:19:00.000-07:00

Doğrudur yıldırımın düştüğü ,

yağdığı yağmurun,

bulutların rüzgarla sökün ettiği.

Ama savaş öyle değil ,

Savaş rüzgarla gelmez.

Onu bulup getiren insanlardır.

Duman tüten topraktan bahar boyunca ,

dökülüp yükselir birden gökyüzü.

Ama barış ağaç değil,

ot değil ki yeşersin:

Sen istersen olur barış ,

istersen çiceklenir.

B.Brecht

Aşağı Manhattan’daki Meydan İşgali, Temsil Başarısızlığından Söz Ediyor

2011-10-18T10:05:00.001-07:00

Michael Hardt ve Antonio Negri

Wall Street’i İşgal Et pankartı altında yapılan gösteriler, sadece ekonomik adaletsizliği geniş anlamda dillendirdikleri için değil, aynı zamanda ve belki daha da önemlisi, sorunları ve istekleri dillendirdikleri için pek çok insan arasında yankı uyandırıyor. Protestolar Aşağı Manhattan’dan çıkıp, ülke çapındaki kentlere ve kasabalara yayıldıkça, şirketlerin açgözlülüğüne ve ekonomik eşitsizliğe karşı öfkenin gerçekliği ve derinliği ortaya çıkmakta. Ama en az bunun kadar önemli olan şey, politik temsilin yetersizliğine –veya başarısızlığına- karşı protestodur. Politik temsilin yetersizliği veya başarısızlığı, o veya bu politikanın ya da o veya bu partinin etkisiz veya yozlaşmış olması değil (ki bu çok doğru olmasına rağmen) çok daha genel anlamda temsili politik sistemin yetersiz olmasıdır. Bu protesto hareketi, samimi bir demokratik kurucu sürece dönüşebilir ve belki de dönüşmelidir.

Wall Street’i İşgal Et protestolarının politik yüzü, onu geçen yılki diğer “meydan işgalleri” ile birlikte konumlandırdığımızda görünür hale gelir. Bunlar birlikte bir mücadele döngüsünün ortaya çıkışını biçimlendiriyor. Pek çok durumda, etkileme çizgileri açıktır. Wall Street’i İşgal Et protestosu, geçtiğimiz bahar aylarının başında Kahire Tahrir Meydanı’nın işgalinin peşinden İspanya’da 15 Mayıs’ta başlayan meydan işgallerinden esinleniyor. Bu gösterilere, bir dizi paralel olay eklenebilir; örneğin, Wisconsin parlamento binasındaki protestolar, Atina’da Syntagma Meydanı’nın işgali ve ekonomik adalet için İsrail çadır kamplarındaki protestolar. Bu çeşitli protestoların içeriği, elbette çok farklıdır ve bu protestolar başka yerlerde olanların yinelenmesi değildirler. Tersine bu hareketlerin her biri, birkaç genel bileşeni kendi içinde bulunduğu koşula uyarlamak durumunda kalmıştır.

Tahrir Meydanı’nda işgalin politik doğası ve protestocuların hiçbir şekilde mevcut rejim tarafından temsil edilemeyeceği gayet açıktı. “Mübarek gitmeli” talebi, diğer bütün meseleleri içerecek kadar güçlü bir etki sağladı. Sonrasında Madrid’in Puerta del Sol ve Barcelona’nın Placa Catalunya Meydanlarında kurulan protesto kamplarında, politik temsilin eleştirisi çok daha karmaşıktı. İspanya’daki protestolar, borç, barınma ve eğitim gibi sorunları dikkate alan daha geniş kapsamlı bir toplumsal ve ekonomik sorun yelpazesini birleştirdi, ama bu protestoların, İspanya basını tarafından başta duygu olarak tanımladıkları “öfke”si, açık açık, bu sorunlarla baş edemeyen politik sisteme yöneltilmişti. Mevcut temsili sistem tarafından sunulan sahte demokrasiye karşı, protestocular, kendi ana sloganlarından birini, “Democracia real ya” veya “Gerçek Demokrasi, hemen” sloganını ortaya attılar.

Wall Street’i İşgal Et, demek ki, bu politik taleplerin sonraki gelişimi ve değişimi olarak anlaşılmalıdır. Elbette protestoların açık ve anlaşılır mesajlarından biri, bankacıların ve finans endüstrisinin hiçbir şekilde bizi temsil etmemesidir: Wall Street için iyi olan, kesinlikle ülke (ya da) dünya için iyi değildir. Temsiliyetin en görünür başarısızlığının, insanların çıkarını temsil etmekle yükümlü olmasına rağmen aslında açıkça bankaları ve kredi kuruluşlarını temsil eden politikacılara ve politik partilere atfedilmesi gerekir. Böyle bir kabul, görünüşte naif ve basit bir soruya yol açar: Demokrasinin insanların kent, yani toplumsal ve ekonomik yaşamın bütünü üzerindeki yönetimi olduğu varsayılmaz mı? Bunun yerine politika, ekonomik ve finansal çıkarlara boyun eğer hale gelmiş durumda.

Wall Street’i İşgal Et protestolarının politik niteliği üzerinde ısrarla durmak derken, onları sırf Cumhuriyetçiler ve Demokratlar arasındaki çekişmeler veya Obama yönetiminin geleceği zemininde değerlendirmeyi kastetmiyoruz. Eğer hareket devam ederse ve büyürse, elbette Beyaz Saray’ı veya Kongre’yi harekete geçmeye zorlayabilir ve hatta sonraki başkanlık seçimi döneminde önemli bir çekişme alanı haline gelebilir. Ama Obama ve George W. Bush yönetimlerinin her ikisi de, banka kurtarma operasyonlarının failidir; protestoların öne çıkardığı temsiliyet yetersizliği sorunu, her iki parti için de geçerlidir. Bu bağlamda İspanyolların “gerçek demokrasi, hemen” çağrısı, hem acil hem de meydan okuyan bir çağrıdır.

Kahire ve Tel Aviv’den Atina’ya, Madison’a, Madrid’e ve şimdi de New York’a yayılan bu farklı protesto eylemlerinin hepsi, mevcut politik temsili yapılardan duyulan hoşnutsuzluğu dile getiriyorsa, o zaman alternatif olarak ne sunuyorlar? Hedefledikleri “gerçek demokrasi” ne? Bununla ilgili en açık ipuçları, hareketlerin kendi iç örgütlenmelerinde, özellikle meydanlarda kamp kuranların yeni demokratik pratikleri deneyimleme biçimlerinde bulunabilir. Bu hareketlerin hepsi, bizim “çokluk biçimi” olarak adlandırdığımız şeye göre gelişmişlerdir ve çoğunlukla meclisler ve katılımcı karar-alma yapıları ile nitelenirler. (Bu bakımdan, Wall Street’i İşgal Et ve diğer pek çok gösterinin, en azından 1999’daki Seattle’den 2001’deki Cenova’ya uzanan küreselleşme karşıtı hareketler içinde derin kökleri olduğunu kabul etmek önemlidir.)

Bu hareketlerin çoğu, meydanların işgal edilmesinde işe yarayan Facebook ve Twitter gibi sosyal medya kanalları sayesinde oluşmuştur. Böyle network araçları, elbette hareket yaratmazlar, ama bazı bakımlardan yatay ağ yapılarına ve bizzat hareketlerin demokratik deneyimlerine uygun oldukları için işe yarayan araçlardır. Başka bir deyişle Twitter, sadece bir eylemin duyurulması için değil, büyük bir meclisin, belli bir karar hakkında görüşlerinin gerçek zamanlı biçimde oylanmasına olanak tanıdığı için de yararlıdır.

Çeviren: Münevver Çelik

Otonom yayıncılık editörü

EDP-BEBDA Seminerleri..

2011-10-16T10:19:00.000-07:00

EDP , adını yenice duymaya başladığım bir parti. Ankara-İzmir ve İstanbul'da güzel bir işe girişmişler . BEBDA (Bilgiye Erişim ve Birlikte Değerlendirme Atölyeleri) dedikleri bu atölyeler dizisi yararlı olacağa benziyor . Adı da güzel şeçilmiş. Umarım atölyeler de adında amaçlandığı gibi karşılıklı olur .

Agirçekim..

2011-10-08T13:05:00.000-07:00

Ağır çekim dedik..hep beraber durup bir mola verelim , hayata dair sorularımızı olgunlaştıralım , paylaşımlarda bulunalım dedik ..ama ihmal ettik burayı ..
Bunun çeşitli sebepleri var, bunlara gerek yok sanırım ..
Daha sık yazma dileğiyle yavaş yavaş geri dönme arzusundayım/ız.

2010-06-22T00:50:00.000-07:00

"Gündelik hayat ne kadar yoksullaştırılırsa ,
sahtelik o kadar çekicilik kazanır ve yanılsama ne kadar üstünlük
kazanırsa gündelik hayat o kadar yoksullaşır. Yasakların ,
kısıtlamaların ve yalanların bombardımanı altında asıl yerinden sökülen
canlı gerçeklik öylesine önemsiz hale gelir ki , görüntüler dikkat
...merkezimize yerleşirler. İnsan , rolünü kendi hayatından daha iyi
yaşar." Raoul Vaneigem, Gençler için Hayat Bilgisi , syf .155

2010-03-20T10:42:00.001-07:00

“İktidarca körleştirilmek iki türde olur: ya iktidara göz dikilir ya da iktidarla çatışılır”
Gilles Deleuze

Kilisenin insana nasıl bir yaşam biçtiği malumunuz..

2010-02-16T03:18:00.000-08:00

"Konuşmak ve öğretmek efendiye yakışır . Öğrenciye sessiz olmak ve dinlemek uygun düşer. Aziz Benedictus

"Hiçbir özgür insan bir şeyi bir köle gibi öğrenmemelidir." Platon

'Güncellenmemiş' Ekonomi Dersleri

2009-11-13T17:11:00.000-08:00

Para mı, çocuklar, bakın, anlatayım:
Bıldırcın çiftliğinde üretilmiş
Yalancı gökyüzüdür para.
Bunun içindir ki, dayanılmaz ölçüde

Bıldırcın gübresi kokar!
Şairlere gaipten ekmek taşıyan, çiçek taşıyan
Meleklerin kanatlarından yolunmuş
Tüylerdir, teleklerdir, para;
Onların, sevmedikleri işlere
Uçarak gidip gelmelerini sağlamak için
Ense köklerine takılmak istenen,

Pervane niyetine!
Toprağa ekilen küçük oğlanların, küçük
Kızların yanaklarından, dudaklarından,
Göğüs uçlarından, ince kıyılmış
Puro tütünüdür, seylan çayıdır,
Cennette verilen resepsiyonlarda
İsa’nın eti yendikten, kanı içildikten sonra
Yabancı misyon şeflerine,
Medya babalarına,
Darbeci generallere falan

ikram edilen!
Ve küçük ablaların, ağabeylerin
Düşlerinden, aşklarından, ümitlerinden
Kablolarla emilmiş, damıtılmış
Sonra ‘on-line’ hesaba geçirilmiş
Konsantre gençlik,
Konsantre ölümsüzlük düşü
Ve likit tanrısallıktır para,
Güzellik uykularına, cennettekilerin,
Her gün bir ölçek
(Ve sağdan bir ‘sıfır’ ömürlerine)

İlave edilen!
Aşk kocayınca, aşk yerine;
Akıl kıtlaşınca, akıl yerine;
Özgürlük pahalı gelince de
Özgürlük yerine
Bozdurulup, bozdurulup sarfedilen!

Ve işin daha da manyakçası,
Melekler yorulunca melek yerine,
Şeytanlar şeytanlığına doyunca
Şeytan yerine,

Ve ‘sanayi devrimi’nin yaşlı

Ve yorgun tanrısı
Serbest piyasayı yaratıp
Dinlenmeye çekildiğinde de
Tanrı yerine

‘İstihdam’ edilen...

Cahit Koytak

Mülkiyet kavramı ters-yüz oluyor

2009-10-22T13:08:00.001-07:00

Birkaç sene önce düşünmüştüm acaba Açık Kaynak Kodlu yazılımlar gibi bir yapı diğer üretilen değerlere de yayılabilir mi? veya böyle bir lisanslama hali hazırda yapılıyor mu diye
Yeni öğreniyorum ki , yapılıyormuş . Bilimden sanata biçok şeyi alternatif bazı lisanslarla dağıtmaya uğraşan insanlar varmış.
Örneğin bir bilimsel makale yazıyorsunuz. Bu yeni lisans sayesinde yazdığınız makalenin patentini alınmasını engelleyebiliyor , ticari kullanımlarını sınırlandırabiliyor , sadece serbest dolaşımına imkan verebiliyorsunuz.
Yakın zamanlarda duyduysanız Radiohead grubu da albümünü değişik bir biçimde paylaşıma sundu.
Yine Nine Inch Nails adında bir grup da bahsettiğim lisansla (CC-Creative Commons diye geçiyor ) albümünü paylaşıma açmıştı.
Belki de dünyanın ücra köşesindeki bi adama bir gün bu tarz ağ yapıları sayesinde okuma ihtimali olmayan bir kitap , bir albüm gönderilebilir.
Bunun da yerleşik mülkiyet kavramı için sıkıntılı bir süreç olduğunu söyleyemeye gerek yok sanırım.
Ayrıca resimde gördüğünüz filmde "The Nasty People" , dünyanın ilk açık kaynak filmi olup PirateBay'cılar tarafından bize sunuluyor. Gönül rahatlığıyla torrent linklerine ulaşabilirsiniz filmin.

Her Bilim , felsefesini yaratır.

2009-09-18T12:10:00.000-07:00

Birkaç arkadaş olarak, belkide gelecekteki çalışmalarımızı da belirleyecek olan bir okumaya girişiyoruz.
Mühendislik disiplinin verdiği bakış açısıyla , her ne kadar adının " bilimler felsefesi " olarak konulması çok uzaklara gitmese bu felsefe alanını arşınlamak istiyoruz . Bu amaçla , farklı şehirlerde olmanın da getirdiği kopukluktan da , bir google grubu kurduk .
Öncelikle ne konuda okumaya başlayacağımız çok net olmasa da Thomas Kuhn veya Karl Popper'la başlama ihtimalimiz var. Katkı koymak isteyen , istemeyen sadece tartışmayı takip etmek isteyen herkesi bekleriz.
Bilim Felsefesi Okuma Grubu

......

2009-08-31T12:17:00.000-07:00

o şehre davrandığın gibi davran bana da
o şehre gittiğin gibi bana da git uçarak
bana da in, bana da kon ve el salla geride
bıraktığına: elveda benim küçük adamım!
ufacıktan bir şehri nasıl adam ettinse,
sevdinse adam gibi, beni de o şehir gibi
sev! korkma sakın, adam etmez aşk beni,
geç benden, benim de köprülerim var,
aşkı seyret oradan, dalgın günüm geçiyor,
benim de gecelerim var, danset, eteklerin
fırdönsün, sen bana dön, bana eşlik et,
benim de sabahlarım var, uyanmaya ne saat,
ne telefon, ne kapı: bisikletin zilini
dizlerini kanatan bir deli kız çalsın yeter ki!
benim de parklarım var, uzanıver salkımsaçak
üstüme, dalımdan tut, benim de yapraklarım var
güneşli gövdene müjde eli kulağında bahar,
benim de şiirlerim var, aşk konulu, senin
o şehri sevmene benziyor, seni sevmeye
benziyor adamakıllı serserin olana kadar

bir şehri kıskanıyorum, benim böyle neyim var?

Haydar Ergülen

ANDIMIZ KALDIRILSIN

2009-07-29T15:56:00.000-07:00

Kürdüm , Lazım , Çerkezim ,Ermeniyim , Aleviyim... desem de . ben çalışkanım ilkin , büyüyünce işsiz kalsam da .
Büyüklerimi görmek , küçüklerimi dövmektir işim.
İlk işim yurdumu ve milletimi "Üzüm" den çok sevmemektir kesinlikle.
Ülküm takla atmak ve yere düşmek ve ne olursa olsun taş ile yakalanmamaktır.
Ey Büyük Kürd , Laz , Çerkez , Ermeni , Alevi ... kaçtığın yoldan gösterdiğin hedefe oturmadan yürüyeceğime ayran içerim..
http://www.andimizkaldirilsin.com/

Nasıl?

2009-07-15T13:55:00.000-07:00

Canın sıkıldığında ya da kendini çok yanlız hissettiğinde ya da hiç bir şey yokken sadece hayat akarken bi yandan neye tutunuyorsunuz?
Benim açımdan hayatı yaşanır kılan en önemli şey sanattan başka bir şey değil .. Örneğin müzikle oluyor çoğu zaman bu . Ufak sıçramalar yapıyor insan sanki zamanda... Bir The Police - Roxanne veya In Flames - Metaphor veya Ezginin Günlüğü - ülke dinlediğimde örneğin.
Şiir de iyi geliyor çoğu zaman..

CRM ( Müşteri İlişkileri Yönetimi) ve Back-up

2009-07-07T11:58:00.002-07:00

Tek tek hizmet veren var , ama bizimki hiç sınır koymayan , hayatın 360 derecesini de kapsayan bir paket.
Cem Boyner ( Sabah Gazetesi , 16.02.2008)

CRM , Müşteri ilişkileri yönetimidir , müşterilerin tüketim alışkanlıklarının , tüketim sıklığının kayıtlarının tutulup analizlerinin yapıldığı bir kontrol yapısıdır . Sermayenin bu denetim mekanizması , insanları denetlemek , müşteri haline getirmek , yönlendirmek üzerine kuruludur. Müşteri profilleriyle ilişkisini hiçbir zaman kesmez. Böylece insanların şirket içindeki varlığı müşteri olarak sürekli kılınır.
Backup hizmeti ise CRM aşamasından sonraki bir hizmettir. CRM mekanizmasının üzerine bina edilen hizmet biçimi olarak tanımlayabiliriz.
Bu iki yapı ile sermaye , kendi besleneceği ilişki biçimlerini yeniden üretmekte böylece kontrol ağlarının uzanımlarını ta derinlere kadar sokmaktadır.
Örneğin ;Boyner'in Türkiyede sunduğu hizmet şöyle : Kişiler bir ücret karşılığı üyelik sistemine dahil oluyor. Daha sonra Eğlence , Keyif , Acil başlıklı hizmetlerden istediğine ulaşabiliyor. Bu 3 başlığın ucu açık tutuluyor ve her türlü hizmet ücretlendiriliyor. Mesala hamilesiniz ve aşeriyorsanız gecenin bir yarısı evinizi paylaştığınız insana ya da arkadaşınıza mızmızlanmaktansa bu sisteme bir telefon açıp bir istediğiniz şeyi yatağınıza kadar getirtmeniz mümkün. Dikkat edilirse Back-up , en temel insani ilişki zincirlerimizi kırıp yerine kendi parayla garanti altına alınmış ilişkisini dayatmaktadır. Zaten ismine de bakarsak "Back-up" , Yedeklemek? Neyin yedeği ? Yedek ilişkiler tabiki para karşılığında..
Sermaye yanlızlıklarımızı örgütlerken aynı zamanda yanlızlıklarımızın da peşine düşüyor bizi rahat bırakacak gibi de görünmüyor.

Teşşekürler Rock-a

2009-06-28T09:36:00.000-07:00

Bu yıl üçüncüsü düzenlenen Rock-a yine çoşkuluydu. Tabi bu sizin çoşkudan ne anladığınızla da alakalı biraz da. Paramı ödeyip en güzel grupları izliyim sonra çekeyim gideyim diyenlerdesiniz bu festivale gelmezdiniz sanırım.
Rock-a 'daki durum biraz daha farklı. Müzik , atelyeler , tiyatro oyunları , sohbetler vb. aktiviteleri vardı ve bunların hemen hemen hepsinin gönüllü emeklerin ürünü olması, bize para ilişkisinin dışında kalarak da bişeyler yapılabileceğini tekrar gösterdi.
Bir yandan da senin benim gibi dertleri olan insanları birarada görmek , her gün bizi biraz daha yanlız hissettiren şu sistem içinde , çok önemli diye düşünüyorum.
Dayanışmayla!

Ötekinin Hikayesi

2009-06-21T12:55:00.000-07:00

BOYALI KUŞ

Kosinki'nin bu romanı 2. dünya savaşı sırasında, ailesinin, sağ kalması umuduyla uzak bir köye terkettiği 6 yaşındaki bir çocuğu anlatıyor. Savaşın geçtiği bu köylerde çocuk hayatın bütün şiddetiyle karşı karşıya kalıyor ve yaşam mücadelesi veriyor. Yanında kalmak zorunda olduğu hemen hemen her insandan çok çekiyor . Kimisinin aile içindeki kavgalarına şahit olur ( hatta kendisi de dayak yiyerek) kimisininse zevkine göre işkencelerine maruz kalır , sık sık da hiç tanımadığı insanlardan "çingene " ve "musevi" olduğu gerekçesiyle lanetlenerek dayak üstüne dayak yer.
Kosinki , iddiaların tersine otobiyografik bir roman yazmadığını aksine tarihsel bir roman yazmaya çalıştığını belirtiyor. Aslında romana yakıştırılan bu otobiyografik olma özelliği , onun yansıttığı birçok tarihsel gerçeği görmek istemeyen milliyetçi söylemlerden ibaret. Zaten kitap yayınlandığı tarihten itibaren yazarın anavatanı dahil biçok ülkede yasaklandı . Kosinki , bu kitabı yazdığından dolayı biçok tacize ve karalama kampanyasına maruz kaldı . İşler öyle bi noktaya vardı ki , bir gün kapısı çalar ve 2 tane iri kıyım adam sopalarla evine dalar ve Kosinki'yi dövmeye başlar. O arbede sırasında Kosinki kendisinin Kosinki olmadığını , onun kardeşi olduğunu söyler ve adamlar dövmeyi bırakıp oturup Kosinki'yi beklemeye başlar evde. Bu sırada hatta Kosinki'yle sohbete girerler birlikte votka içerler. Bir boş anlarında bir kutudan kendi küçük silahını bulur ve fotoğraf makinesiyle bir düzine fotoğraflarını çeker . Hemen gitmezlerse olacakları anlatır kendilerine . Her neyse adamlardan böyle kurtulur.
Kosinki'nin "Boyalı Kuş"'u okunmasını tavsiye edeceğim bir kitap.. İyi okumalar.

"Çarklardaki Kum : Vicdani Red"

2009-05-08T09:19:00.000-07:00

Militarizm konusunda Türkçe kaynağın ne kadar kıt olduğunu bilirsiniz . Hatta egemen ideolojik kalıpların dışına çıkabilen bilimsel yayın sayısı çok az. “Çarklardaki Kum : Vicdani Red” ‘de bunlardan biri . Kitapta, militarizmin tarihi , zorunlu askerlik sisteminin ortaya çıkışı , vatanseverlik kavramsallaştırmasının işlevleri , Osmanlı’da ordu , vicdani red , sivil itaatsizlik eylemleri , Türkiye’deki ve Dünya’daki vicdani red deneyimleri ve son olarak da işin hukuki boyutu ele alınmış.
Kitaba ilişkin derlemeye , linkinden ulaşabilirsiniz.

Toparlanın Gitmiyoruz!

2009-04-17T15:12:00.000-07:00

Bir süredir buralardan uzağım. Bunun nedeni kendimi hem fiziksel hem de psikolojik olarak iyi hissetmemem. Nedenlerine burada pek girmeyi düşünmüyorum ama en azından yakınlarımdan biriyle ilgili tümöral bir durumun olduğunu belirteyim sadece..
Peki bu yazının amacı ne derseniz?
Bu süreçteki zayıflığımı blog aracılığıyla bir nevi belgelemek ve toparlanma sürecine girmek.
Böyle zamanlarda insan ölüm-hayat üzerine tekrar tekrar düşünüyor. Hayatın ölüm dahil herşeyi barındırdığı ve aklımızın bir köşesinde bunu sürekli bulundurmamız gereği örneğin..

Mim: Ne yapacağını bilememek

2009-03-20T16:39:00.000-07:00

Daha geçenlerde kendi kendime bu Mim ne ola ki diye düşünmüştüm ki benim de başıma sağolsun zihni sayesinde geldi:) Uzun araştırmalarım ,okumalarım sonunda Mim denilen hadisenin böyle kişiden kişiye geçerekten kendi varetmiş ,çok afedersiniz abuk subuk bişey olduğunu farkettim:)
"Hangi Blog yazarıyla sevişmek istersin” sorusuyla ilgili bişeyler söylemem gerekirse, her ne kadar
zihni ve ElestirelGunluk 'teki gibi evlilik gibi bir bağım olmasa da bu sorudan sıyrılmanın yollarını aradım. Çünkü o kadar mahrem , bi yandan o kadar toplumsal bir konu ki sevişmek , hmm hangi blogcuyla sevişsek diye düşünmek heralde çok küçümsemek olur sevişmeyi. Ama madem böyle bi soru var:) , yanıtım radyo bemba olsun böylece onu da mimlemiş olalım..

Korkuyu Beklerken

2009-02-13T12:38:00.000-08:00

“Ben yanlızlığı istemekle suçlanıp yanlızlığa mahkum edildim”

Türkiye’nin en iyi romancılarından olduğunu düşündüğüm Oğuz Atay’ın bu kitabı 8 öyküden oluşuyor:

Beyaz Mantolu Adam , Unutulan , Korkuyu Beklerken , Bir Mektup , Ne Evet Ne Hayır ,Tahta At , Babama Mektup , Demiryolu hikayeleri-bir rüya

Oğuz Atay’ı , birçok insan gibi Tutunamayanlar ile tanıdım bende. Yazar, öykülerinde de “Tutunamayanlar” ‘daki üslübunu sürdürüyor. Uzunca monologları , kendine has ironi ve mizahıyla sunuyor bize. Kitabı okurken sık sık Kafka , Çehov , Dostoyevski ‘den etkilendiğini düşündürdü bana.

“İçtikçe kendime acımaya başladım. Son zamanlarda kendime doğru dürüst acımaz olmuştum. Bana kötü geldiğini bile bile içtim. Bir şey yemediğim için , her zamanki gibi kusmadım. (Bir iki kere kusacak gibi oldum , banyoya gittim; fakat bir şey çıkmadı içimden.) Devam ettim içmeğe, kendimi mahvetmeğe. Dumanlı gözlerle , eriyip gidişimi seyrettim. Bütün düzenleri yıkacaktım , onlara gösterecektim . Artık ne kapıları kilitleyecek , ne de anahtarkaru vazonun içine atacaktım; ayakkabılarımı giymeden paltomu giyecektim , serserinin biri olacaktım. “

Siz kimi kandırıyorsunuz ?

2009-01-27T14:42:00.000-08:00

Her tarafta bir Filistin'e yardım sloganlarıdır gidiyor. Aynı zamanda İsraille milyonlarca dolarlık silah anlaşmaları yapıp veya örneğin Konya'da İsrail askerlerini yetiştirip bunlara onay verip sonra çıkıp da Filistin'e yardım kampanyaları düzenlemek de neyin nesi oluyor?

...

2009-01-18T17:24:00.000-08:00

Bizim neyimizi affedecekler?

2008-12-12T07:18:00.000-08:00

Tarihler 1994 'ün Ocak ayı.. Meksika , Chiapas'ta ayaklanan Zapatistlere , başkan Salinas tarafından af teklif ediliyor. Zapatistler de cevaben "Bizim neyimizi affedecekler " başlığında , aydınlarca, karşılığı verilemeyecek denli mükemmel , bir yazı yayınladı. O yazının elimdeki kısmını paylaşmak istiyorum :
" Neden dolayı affımızı istememiz gerekiyor ki ? Neyimizi affedeceklermiş bizim? Açlıktan ölüp gitmeyişimizi mi? Sefaletimiz karşısında suskun kalmayışımızı mı ? Sırtımıza yüklenen şu devasa tarihi aşağılanmışlık ve terk edilmişlik yükünü tevazuyla taşımayı daha fazla kabul etmeyişimizi mi? Bütün öteki yolların kapandığını gördükten sonra silahlarımıza sarılıp başkaldırışımızı mı ? Hafızaların hatırlayabildiği en baskıcı ve saçma ceza yasası olan Chiapas Ceza Yasasına umut bağlamayışımızı mı? İnsanlık onurunun , üstelik de en yoksul bırakılmışların içinde hâla yaşamakta olduğunu , ülkemize de , dünyaya da göstermeye kalkışımızı mı? Harekete geçmeden önce kendimizi iyi ve bilinçli bir biçimde hazırlamış oluşumuzu mu? Savaş meydanında ok ve yay yerine , patlayıcı silah taşımamızı mı ? Kavga etmeye kalkışmadan önce kavga etmeyi öğrenmemizi mi? Hepimizin Meksikalı oluşunu mu? Çoğunluğumuzun yerli oluşunu mu? Meksika halkını , kendince mümkün olan tüm yolları deneyerek mücadele etmeye çağırmış olmamızı mı ? Özgürlük , demokrasi ve adalet için savaşıyor oluşumuzu mu? Önceki gerilla şeflerinin peşinden gitmeyişimizi mi ? Teslim olmayışımızı mı? Kendimizi satmamış olmamızı mı ? Kendimize ihanet etmemiş olmamızı mı ? ...Af dileyecek konumda olan kim , o affı bahşedecek konumda olan kim? " (EZLN bülteni , 18 Ocak 1994)

Devlet ne zaman doğru söyledi be Savda?

2008-12-08T14:11:00.000-08:00

Vicdani retçi Halil Savda, Çorlu Askeri Hastanesi Başhekimliği tarafından kendisine verilen çürük raporunun vicdani retçilerin uluslararası kamuoyundaki seslerini kısmayı amaçladığını söyleyerek, 'Devlet imzaladığı hiçbir uluslararası sözleşmeyi uygulamıyor. Kağıt üzerinde kalan bu sözleşmeler hakkında uluslararası kamuoyuna yalan söylüyor. Ancak vicdani retçiler ve insan hakları savunucuları, Türkiye'nin yalanlarını haykırmaya devam edecek' dedi.
BM: 'Savda'nın özgürlükten mahrumiyeti keyfi niteliktedir!...'

Vicdani reddini açıkladığı için tutuklanan ve geçtiğimiz günlerde serbest bırakılan vicdani retçi Halil Savda, kendisi ile ilgili olarak BM Keyfi Gözaltı Çalışma Grubu'nun 9 Mayıs'ta verdiği karar ve Çorlu Askeri Hastanesi Başhekimliği tarafından verilen çürük raporuna ilişkin İHD İstanbul Şubesi'nde basın toplantısı düzenledi. Toplantıya İHD İstanbul Şube Başkanı Gülseren Yoleri, insan hakları savunucusu Eren Keskin ve Savaş Karşıtları Temsilcisi Uğuz Sönmez de destek verdi. Kısa bir konuşma yapan İHD İstanbul Şube Başkanı Gülseren Yoleri, Savda'nın vicdani reddini açıkladığı günden bu yana birçok sıkıntı yaşadığını belirterek, 'Halil ve vicdani ret iradesini açıklayan diğer arkadaşlar da birçok sıkıntı yaşadı. Yıllardan beri Vicdani reddin bir insan hakkı olarak tanınması noktasında bir talebimiz var. Biz diğer vicdani retçi arkadaşlarımızın destekçisi olduğumuzu bir kez daha buradan duyuruyoruz' dedi.

'Türkiye imzaladığı uluslar arası sözleşmeler aykırı hareket ediyor'

BM'nin kendisi hakkında almış olduğu kararın alınış sürecini anlatan Savda, merkezi İngiltere'de bulunan Uluslararası Savaş Karşıtları Platformu'nun başlatmış olduğu girişimler sonrası BM'nin 9 Mayıs'ta bir karar aldığını söyledi. Söz konusu kararın Türkiye'deki resmi organlara da sunulduğuna dikkat çeken Savda, karar ile ilgili şunları söyledi: 'Karar metninde, 16-28 Aralık 2004, 7 Aralık 2007 tarihleri arasında özgürlüğümden mahrum bırakılmama değinilmiş ve bu uygulamanın keyfi nitelikte olduğuna dikkat çekilmiştir. Türkiye'nin de imzaladığı Sivil ve Siyasal Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'nin 9 ve 18. maddelerinin ihlal edildiğine işaret edilen karar metninin sonuç bölümünde, hükümetten özgürlüğümü kısıtlayan uygulamaları sona erdirip Evrensel İnsan hakları Bildirgesi ile Sivil ve Siyasal Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'de belirtilen ölçütlere uygun hareket edilmesi istendi.'

'Vicdani retçilerin sesi kısılmak isteniyor'

Kendisi hakkında Çorlu Askeri Hastanesi Başhekimliği tarafından çıkartılan çürük raporunun da vicdani retçilerin kamuoyundaki seslerinin kıstırılması amacı ile verildiğini belirten Savda, 'Verilen çürük raporunda, erkeklikten, Türklükten ve akıl sağlığından yoksun olduğum belirtiliyor. Erkeklik ve Türklük konularında itiraz etmiyorum ancak akıl sağlımız yerinde' dedi.

Devletin imzaladığı hiçbir uluslararası sözleşmeyi uygulamadığını ifade eden Savda, 'Devlet, kağıt üzerinde kalan bu sözleşmeler hakkında uluslararası kamuoyuna yalan söylüyor. Ya da çürük raporları ile kamuoyunu yanlış yönlendiriyor. Ancak Türkiye'deki vicdani retçiler ve insan hakları savunucuları, Türkiye'nin yalanlarını haykırmaya devam edecek' diye konuştu.
____________________________________________________________________
Dikkat edilirse suçlamalar ; erkeklikten , Türklükten ve akıl sağlığından yoksun olmak. Herkesin Türk , kadın veya erkek , akıllı olma zorunluluğu nerden geliyor? Ordu , askerdeki militer tek tipleşmeyi aynen sivillerde de görmek istiyor. Zaten büyük oranda da görüyor. Bunun dışında kalanları da tekrar sisteme kazandırma yollarına bakıyor. Bunun yolları işte , çürüğe çıkarmalar , kavuşturmalar ..
Ben , kişisel olan bu vicdani ret eylemlerini desteklemekle birlikte , bunun kitlelere ifade edilmesi için çalışılması gerektiğini düşünüyorum . Konunun daha çok "anti-militarist sivil itaasizlik" eylemlerine dönüştürülmesini istiyorum .. Sivil itaatsizlik eylemlerinin en önemli özelliklerinden biri , bir grubun kasıtlı olarak bir yasayı ihlal etmesidir. Herşey alenidir , her kesin gözü önündedir. Konunun kitlelerle tanışması açısından bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Zira İspanya gibi ülkelerdeki kazanımların hepsi bu sayede olmuştu.

İçmihrak'a ne oldu?

2008-11-25T18:23:00.000-08:00

İlgiyle takip ettiğim imaj tasarım sitesi artık yayında değil. Nedendir nasıldır ? bilgisi olan var mı?
İç mihrak da ne diyenler için , bir röportajları : Tık

Bu durum, polis devletinin işi mi yoksa?

Nasıl bir dünya?

2008-11-16T19:38:00.000-08:00

Hakkaten nasıl bir dünya? Neyin mücadelesini veriyoruz hakkaten , veya verdiğimizi sanıyoruz daha doğrusu..
Paylaşımcı mı eşit mi? Öyleyse bunun sınırları neler? Katılımcı mı otoriter mi ?
Ortalama hayat mı sunmak istiyoruz insanlara? ne için ? nasıl?
Nasıl bir süreç ?
Kendi hayatımızı nasıl yeniden üreteceğiz? Paylaşım ortamlarını nasıl kuracağız?
Ölüyoruz , tükeniyoruz..
Günlük rutinlerinle aran nasıl?
Yaşamını seçtin mi? yoksa yaşam mı seni seçti?
Ağlıyor musun hala eski bi aşk pıhtılanınca?

gençlik işte kusura bakmayın..

...

2008-11-04T14:45:00.000-08:00

Duyuru...

2008-10-23T04:21:00.000-07:00

Yeni bir blog oluşturduk. Amacımız yeni paylaşım ortamları yaratmak . Alternatifler yaratmak. Bu blogda istediğiniz eşyanızı takas yoluyla yeni kullanıcısına gönderebilirsiniz, alabilirsiniz de haliyle..

Adresi: takaspazari.blogspot.com

Herkese açık hesabın kullanıcı adı : serbesttakas@gmail.com
şifre : kolektif

Hoş kalın..

Gök kararan boz renkle kaplansa da , özgürlük pusuda bekliyor

2008-10-09T09:25:00.000-07:00

Burdayız ve bi yere gitmiyoruz , ezilenler ve ezildiğinin farkında olanlar , ezilenlerin yanında olanlar olarak.
Kötü gidişi finans piyasalarına bağlayan ,insanlar söyleyin piyasalar hangi gerçek krizlerin üstünü örtüyor?

Halkin isyani

isyanımız var ama salya akıtan değil
fab a sor bakalım hayat bir pençe gibi şakırdıyor kaldırımlarda.
amacımıza engel olana isyan..
ters yaşama ezelden beri kazılı bir isyan..
büyükler çocukluğumuzu çalmışken, hızlı büyüdüğümüze isyan..
bam!..bir yarış arabası ve bir duvar düşle...
çok istenen barışın imkansızlığına isyan..
sokaklarımızda onca silahlı polislere isyan..
lanet dünyanın kendini yıkmasına isyan..
masumların hep ateş ortasında olmasına isyan..
isyan, çünkü duvarları insan yarattı.
doğadan mı korktu ki, kendini betonla kapattı?..
doğaya ait olduğunu unuttuğu için isyan..
ve derin bir uyumsuzluktur bu,
barış güvercini hangi dünyaya uçtu?
toplumun lanet ölçülerinden yara almalara isyan..
isyan evet isyan, çocukluğumuzdan beri isyan..

isyanımız var, her zaman dimdik ayakta
sonuna kadar savaşmak için isyan, ve hayatın bizi götürdüğü yere kadar.
isyanımız var, artık susamayız ve oturamayız,
çünkü isyanımız var, yürek ve inancımız...

isyanımız var, her zaman dimdik ayakta
sonuna kadar savaşmak için isyan,
ve hayatın bizi götürdüğü yere kadar.
isyanımız var, hiçbir şey bizi durduramaz..
boyun eğmeyen, uslu, marjinal, hümanist ya da başkaldıran...

isyan,cunku seçmiyoruz hep katlanıyoruz.
isyan,cunku onarılmazlar hayli zamandır istif etti
isyan,cunku ayağa kalkmak için ne bekliyoruz?
isyan,cunku bize bıraktıkları tek şey...
isyan,cunku bize kalan tek şey.
isyan, yaşamak ve sadece bugünü yaşamak, baskı kafeslerinden sakınarak geleceğini seçmek..

isyan, cunku bu dünya boktan ama herkes ona katılıyor
isyan, cunku hormonlu tarlaları dünyayı kısırlaştırıyor
zincirlerimizi kırmak için isyan
isyan, herkes ekranında "gerçek" kelimesini okuyor
isyan, cunku bu dünya bize göre değil bize sahte düşler satıyor
biz aşağıda açlıktan ölürken, babylon yukarıda yağlanıyor!

inancımızı korumak ve ilerlemek için isyan
bir chirac, sharon, tony blair ve bush'a isyan
isyan, çünkü kan ağlayan yüreklerin acısı asla duyulmuyor.
isyan,cunku beterin beteri yok
isyan,cunku batı sömürgeci gömleğini çıkarmadı.
isyan,cunku acı her zaman bize koyuyor

isyan,cunku tarihsel bilgi artık çağdaşlaşmıyor
isyan,cunku çok yalan ve sır var, devletlerin savaşları, gerçekleriyle zengin, insanlığı degiştirmek adına.
isyan,cunku istedikleri değişiklik değil, güçlerini korumak ve bizleri işlemek.
isyan,cunku inancımız meleklere, ve onlarla yürüyeceğiz
isyan,cunku düşüncelerim rahatsız ediyor.
halkın isyanı kaynıyor, dünyanın dört bir köşesinde
isyan evet isyan!
ya
da devrimin özü!

antikapitalist, globalleşmeye karşı.. veya dünyada gerçeği arayan...
yarının direnişi... tinsel, dünya çapında devrimin arifesinde...
halkın isyanı...
rabia del pueblo...
çünkü isyanımız var, ölçülerini sarsacak olan...
çünkü isyanımız var,
kocaman !

yalan yaşamak..

2008-09-27T03:27:00.000-07:00

yalandan hikayeler anlatmak birbirine , işteyken bir yalanı yaşamak , sevgiline yalan söylemek , kendine yalan söylemek , gerçek-yalan ayrımından uzaklaşmak gittikçe , kendinde nesneleşmek , emeğine yabancılaşmak ..

Mülksüzlerden bir pasaj..

2008-08-25T05:41:00.000-07:00

"Bilmiyorum," dedi; dili yarı felç olmuş gibiydi. "Hayır. Harika değil. Çirkin bir dünya. Bu dünyaya benzemiyor. Anarres sadece tozdan ve kuru tepelerden oluşuyor. Her şey az, her şey kupkuru, insanlar da güzel değil. Hepsinin koca elleri ve ayakları var, benimkiler ve buradaki garsonunkiler gibi. Ama koca göbekleri yok. Çok kirlenirler, birlikte yıkanırlar, burada kimse bunu yapmaz. Kentler çok küçük ve sönüktür, sıkıcıdır. Hiç saray yoktur. Yaşam sıkıcıdır, çok çalışılır. Her zaman istediğinizi alamazsınız, hatta bazen gereksindiğinizi bile, çünkü yeterince yoktur. Siz Urras’lılann her şeyi yeterince var. Yeterince hava, yeterince yağmur, çimen, okyanuslar, yiyecek, müzik, yapılar, fabrikalar, makineler, kitaplar, giysiler, tarih. Siz zenginsiniz, siz sahipsiniz. Biz yoksuluz, biz yoksunuz. Sizde var, bizde yok. Burada her şey çok güzel. Güzel olmayan yalnızca yüzler. Anarres’te hiç bir şey güzel değildir, yalnız yüzler güzeldir. Diğer yüzler, erkek ve kadın yüzleri. Bizim onlardan başka bir şeyimiz yok, birbirimizden başka bir şeyimiz yok. Burada siz mücevherleri görüyorsunuz, orada gözleri görürsünüz. Gözlerde de görkemi, insan ruhunun görkemini görürsünüz. Çünkü bizim erkeklerimiz ve kadınlarımız özgürdür, hiç bir seye sahip olmadıkları için özgürdürler. Siz sahipler ise sahiplisiniz. Hepiniz hapistesiniz. Herkes yalnız, tek basma, sahip olduğu yığınla birlikte. Hapiste yaşıyor, hapiste ölüyorsunuz. Gözlerinizde görebildiğim yalnızca bu— duvar, duvar!"

Dünyayı Değiştirmek Üzerine

2008-08-16T10:26:00.001-07:00

Dünyayı Değiştirmek Üzerine

Şimdi her zamankinden daha çok var olan her şeyin acımasız eleştirmeni olmalıyız. Karl Marx

Marksizm ve Devrimci Romantizm

Devrimci romantizm , kapitalizm öncesi toplumlara duyulan nostalji ve kültürel bir kapitalizm eleştirisidir. Kapitalizm öncesi derken feodal topluma öykünme yoktur. Orta çağa referans vardır ama Orta çağda farklı toplumsal yapılar vardır. Hiyerarşik kurumlarla ,eşitlikçi , kollektivist gens cemaatinin kalıntıları vardır.

19.yüzyıl romantizmine iki farklı karakter dikkat çeker : Rousseau ve Burke. Biri 1789 Devriminin savunucusu diğeri devrimin amansız düşmanı.

Genel olarak:

Katolik ortaçağa dönüş ; reform , Rönesans'a ve kapitalizmin gelişimi öncesine dönüş.

Her şeyi Fransız Devrimi tarafından dokunulmamış haliyle muhafaza etmek isteyenler ( Burke ve çevresi)

Kapitalizmin öncesi toplumlara dönüşü imkansız gören “ büyüden kurtulmuş “ romantizm ( Tönnies , bir ölçüde Weber)

Hem geçmişe dönüş hayalini taşıyan hem de bugünkü kapitalizmle uzlaşmayı reddeden , çözüm gelecekte arayan , “ devrimci romantizm” . (Fourier , Landauer , Bloch ) olarak ayrılabilir.

Marksizm ile devrimci romantizm ilişkisi; Marx'ın yazılarında devrimci romantizme yakın birçok şey bulunmaktadır. Marx ve Engels'in okudukları yazarlardan Carlyle'de de romantiklik görülür. Balzac'ın da etkisiyle ortak olarak:

a) Burjuva toplumdaki ilerlemeciliğin reddi

b) Kapitalist ilerlemenin çelişkinliğine ilişkin anlayış

c) İnsani bakış açısından ve geçmişteki cemaatlerle kıyaslandığında endüstriyel kapitalist uygarlığın, bazı bakımlardan sapma olarak görülmesi düşünceleri gelişti.

Radikal anti-romantik bir marksizmde Plekhanov'da doğdu. Endüstriyel ve evrimci kapitalist ilerlemeye hayranlık duyardı bu eğilim.

19. yüzyıl sonu , 20. yüzyıl başı ve İkinci Enternasyonel Marksizminde devrimci romantizm kaybolmaya başladı. Daha sonraları Rosa Luxemburg eserleriyle devam ettirdiği söylenebilir.

Lukacs ise romantikliği Luxemburg veya Marx-Engels'in düşüncesinden farklı olarak yeni referans olarak , ilkel komünizm değil belirli kültürel grupları almasıydı.

1928!de Lukacs , devrimci romantizm karşıtı olur. Carl Schmitt'in kitabıyla ilgili değerlendirmelerinden anlıyoruz bunu. Schmitt'in “romantik düşüncede siyasal içerik yoktur “ görüşünü destekleyerek romantiklerin tutarsızlığını , siyasal eylemlerin önemsizliğini , bilimselliğe ters düşen öznelciliğini , abartılmış estetizmini tartışır.

1930'larda devrimci romantizme tekrar yaklaşıyor Lukacs. Bunu da Dosyoyevski'yle ilgili yazdıklarından anlıyoruz.

Marksizm ve Ütopyacı Görüş

Günümüzde marksizmin krizi diye bahsedilen şeyin ana akım medyanın eseri olduğunu biliyoruz. Geçmişteki Stalinist yapı ise teorik bir sapma kadar , kapitalizmi ortadan kaldıran toplumlarda , terör kullanarak varlığını sürdüren otoriter , totoliter devletlerin formülüdür. Ve bu devletlerde iktidar kendi çıkarlarını toplumun çıkarlarından ayıran bir tabaka tarafından – bürokrasi - tekelleştirildi. Bu tabakanın sınıf ve kasttan çok bir “zümre” bir tarikata benzer. Bu tablo Marksizmin bir karikatürüdür.

Marksist otorterizmin ciddi bir eleştirisi yoktur. Anarşistler ve liberlerler bu eleştiriyi yüzyıldır yapmaktadır. Bu argümanları yanlış olduğu için reddediyoruz (!) Ancak bunlar sahici argümanlardır.

Marx aslnda anti-otoriter bir devrim perspektifi belirtmiştir. Seçkinci devrimci modelden kopmuş ve yeni dünya görüşünün tohumunu atmıştır.

Hem aydınlanmacı felsefe materyalizmi hem de yeni Hegelci idealizmi ( toplumu değiştirmek için insan bilincini kurtarma) reddederek felsefenin Gordion düğümünü kesti. Feuerbach üzerine 3. tezinde koşulları değiştirmenin devrimci praxisle elele gittiğini söyler. Sömürülen ve ezilen kitleler ancak kendi devrimci praxislerinin içinde , kendi deneyimleri aracılığıyla , hem onları zincire vuran dışşal koşulların ( sermaye ve devlet) hem de önceki gizemlileştirilmiş bilinçlerinin üstesinden gelebilirler. Başka deyişle , özgürleşmenin yegane sahici formu kendini özgürleştirmektir.

Bugün Marksist bir ütopyaya ihtiyacımız var. Marksist düşüncenin kapılarını dünün ütopyacı sosyalistlerinden , romantik eleştirmenlere , Fourier'in düşlerinden , anarşizmin liberter fikirlerine kadar geleceğe ilişkin bütün içgörülere açmak zorunludur.

Sosyalizm şuanki gerçeklikte var olmaz. Gelecek mücadelesinin nihai sonucu olarak yeniden icat edilmesi gerek: Bunun anlamı özyönetimi , cinsiyetler arası yabancılaşmış ilişkileri , insan-doğa dengesinin yapılanmasını , demokratik sosyalizm imkanlarının yeniden kurulmasını tartışmayı teşvik etmektir. İleri düzeyde araştırılması gereken ütopyacı unsurlar arasında şunlar olabilir:

Doğayla uyumlu yenilenebilir enerji temelli yeni bir üretim ve teknoloji sistemi
Emeğin gerçek anlamda özgürleşmesi. Sadece mülk sahiplerinin mülksüzleştirilmesi yoluyla değil emeğin doğasının yeniden tanımlanmasıyla değişiklik yapılması. Emeğin cinsel bölünmesi , kol etkinliği ile entellektüel etkinlik arası geleneksel ayrımın ortadan kalkması. Grundrisse'de Marx endüstriyel kapitalizmi emeğin niteliksel , sanatsal boyutunun değerini düşürmekle eleştirdi vedaha saf anlamda mekanik br etkinlik haline geldiğini söyledi.

Bu nedenle bu süreçte , insan emeğine onun “sanat nitelikleri” 'nin yeniden kazandırılması da gereklidir.
Artan mal ve hizmetlerin ihtiyaçlara denk düşecek şekilde serbestçe dolaşımı , dağıtımı ve buna paralel olarak meta üretiminin ve paranın rolünde azalma.
Gerçek anlamda hiyerarşik ve baskıcı olmayan toplumsal cinsiyet ilişkilerinin toplumun bütününe yayılması.
Halkın öz yönetimi ve doğrudan denetiminin olduğu demokratik ve merkezi olmayan bir ekonomik toplumsal yaşamın örgütlenmesi.

Marksizm ve Din

Tanrıya inanan devrimciler ile inanmayanlar arasında yeni bir kardeşliğe tanık oluyoruz.

“Dinsel acı , aynı zamanda gerçek acının da , gerçek acıya karşı protestonun da ifadesidir. Din , ezilen yaratığın iç çekişi , kalpsiz bir dünyanın kalbidir; tıpkı ruhsuz bir durumun ruhu gibi. O , halkın afyonudur “ Marx

Engels tespitlerinde , farklı sınıfsal yapıların farklı farklı dinleri kullandığını yazıyor. Bu insanların bu dinlere inanmaları ya inanmamaları farketmez. Burada din kılığına bürünmüş sınıf çıkarlarını görüyoruz.

Engels kiliseyi homojen bir yapı olarak görmeyip farklı tarihsel konjöktürlerde farklı sınıf bileşenlerine sahip olduğuna dikkat çeker. Bir yanda reformasyon sonrası yüksek ruhban sınıfı öte yanda reformasyon ideolojilerine ve devrimci köylü hareketlerine destek veren alt ruhban sınıfı vardır.

İlkel Hristyanlık aynı modern sosyalizmde olduğu gibi ezilenlere ve yönetenlerin ağına düşmüş insanlara hitap etti. Aradaki fark Hristyanlık kurtuluşu daha sonrada , sosyalizmin ise bunu bu dünyada aramasıydı. Aslında bu fark o kadar da net değil , peygamberin krallığının yeryüzünde de kurulmasını isteyenler de vardı (Munzer)

Kurtuluş teolojistleri daha çok Batı Marksizmine bağlıdırlar. En çok alıntı yapılan yazar Ernst Bloch 'tur.

Hrisyan Marksist teolog Gutierrez : “ Bizi ezenlerden nefret etmeyiz , kendi yabancılaşmalarından , hırslarından - tek sözcükle insalık dışı durumlarından - özgürleştirerek onları da kurtarmak istiyoruz. Bunu yapmak için azimle ezilenlerin safında yeralmak , etkin biçimde etkin biçimde savaşmak zorundayız.

1973 'te Brezilya'da piskoposlar bir döküman yayınladılar :

“Kapitalizmin üstesinden gelmeliyiz. O , en büyük kötülük , birikmiş bir günah , çürümüş kökler , gayet iyi bildiğimiz yoksulluk , açlık , hastalık ve ölüm meyveleri veren ağaçtırç Bunu yapmak için üretim araçlarında özel mülkiyeti aşmak zorunludur”

Devrimci Hristyanlar “kalkınmacı” mantığın ağına düşmüş pekçok Marksistten daha çok bu “ az gelişmişliğin gelişmesinin “ yarattığı sonuçların farkındadırlar.

Din pek çok noktada “ halkın afyonu “ rolünü oynamaya devam ediyor olsa da halkın alarm zili olarak ezilenleri uyuşukluktan , pasiflikten kadercilikten çıkararak harekete geçiren ve onları kendi hakları , güçleri ve gelecekleri hakkında bilinçlendiren bir çağrı olarak görülemez mi?

Marksistler dinle ilgili geleneksel düşüncelerini yeniden değerlendirmelidir.

Weber – Marx 'a Karşı : Protestan Etikte Tarihsel Maddecilik Polemiği

Marx'a göre batılı akılcılığı açıklamak için yapılan her girişim , ekonomik faktörün temel önemini kabul ederek , hepsinden çok ekonomik koşulları hesaba katmalıdır ; Öte yanda , Weber'e göre kaptalizmin ruhu ancak Protestan Reformasyonunun bazı etkilerinin sonucu olarak ortaya çıkabildi. Yani Weber'in meselesi , Protestan ahlakıyla , kapitalizmin gönül yakınlığıdır.

Weber gibi Marx da kapitalist ruhun yapısal akıldışılığına inanır . Ancak Marx , bu akıldışılığı Weber'in öne sürdüğü gibi dışsal , ekonomik olmayan , dinsel güçlerin ürünü olarak değil kapitalist üretim tarzının doğal , içsel ve esas karakteri olarak görür.

Marksizm ve Ulusal Sorun

“Proleteryanın birleşik siyasal mücadelesinin yerine “ bir dizi steril ulusal mücadele” geçirilmemelidir.” Rosa Luxemburg

Rosa Luxemburg'un ulusal soruna dair bazı görüşleri :

Ulusların kendi kaderini tayin hakkı , Çernişevsky'nin ilan ettiği o gülünç “ herkesin altın tabaktan yeme hakkı “ gibi soyut ,metafizik bir haktır.
Her ulusun ayrılma hakkı olduğunu savunmak aslında burjuva ulusalcılığı savunmak anlamına gelir. Ulus bir örnek ve homojen olarak varolamaz.
Küçük ulusların bağımsızlığı , tarihsel olarak mümkün değildir.

Emperyalizm çağında “ ulusal çıkar” mücadelesi büyük sömürge güçleriyle ilişki bakımından değil , “ büyük güçlerin emperyal satranç tahtasında sadece birer piyon olan” küçük uluslar içinde bir mistifikasyondur.

Ulusal sorunla ilgili Luxemburg 4 temel hatayı ele alır:

Ekonomik olarak bağımlılığı süren ulusun siyasal bağımsızlığı da olamaz diyerek ( Polonya- Rusya)
Ulus ona göre kültürel bir fenomendi Ekonomik ya da ideolojiye eşitlenemeyen somut formu , bağımsız ulus devleti önemsememe eğilimi vardı. Aslında bağımsız ulus devlet kurma hakkını reddetmenin tam da ulusal baskının temel biçimlerinden biri olduğunu anlamamıştı.
Luxemburg , ulusal kurtuluş hareketlerinin emperyalizme karşı taşıdıkları devrimci potansiyeli kavrayamadı. Başka deyişle , bu ulusalcı hareketlerin ikili doğasının karmaşık ve çelişkin diyalektiğini anlamamıştı. Rus devrimini , Lenin gibi proleterya önderliğinde bir devrim olarak değil , saf anlamda bir işçi sınıfı devrimi olarak gördü.
Ezilen ulusların kurtuluşunun sadece ütopyacı , gerici küçük burjuvazinin değil , aynı zamanda proleterya dahil bir bütün olarak kitlelerin talebi olduğunu ; Rus proleter ulusların kendi kaderlerini tayin hakkını kabul etmesinin , onun ezilen ulusların proleteryasıyla dayanışmasının vazgeçilmez bir koşulu olduğunu anlayamadı.

Troçki

Troçkinin ulusal sorundaki konumu Leninle , Luxemburg arasında orta yol olarak tanımlanabilir.

1- ) Tarihsel-ekonomik yaklaşım:

Savaşla birlikte Troçki , ulus devletin yıkımını haber veriyordu. Ona göre gelecekte ulus kavramı “ kültürel ve ideolojik , psikolojik “ bir kavram olarak kalacaktı. Luxemburg gibi o da ekonomiye kültüre indirgeme yaklaşımı içindeydi.

2- ) Somut siyasal yaklaşım :

Luxemburg'un aksine ulusların kendi kaderlerini tayin hakkının uluslar arasında barışın koşullarından biri olduğunu ilan etti. Ayrıca bağımsız Polonya perspektifini destekledi.

Yazılarında modern toplumun en önemli üretici gücü olarak işçi hareketini ele alıyordu. Ancak yaptığı ayaklar altına alınan bir siyasal ölçütün önemini kanıtlamaktı. Ne var ki ekonomik gelişmenin merkezileştirici gereklerine dönüyor ve bu da ulus devleti üretici güçlerin gelişmesine engel oluşturduğu için yıkmayı gerektiriyordu. Bu ikilemden ekonomizme götüren bir hareketle kurtuldu : “ Devlet esas olarak ekonomik örgütlenmedir , ekonomik gelişmenin ihtiyaçlarına uymak zorunda kalacaktır. “

1917'de bu konumundan vazgeçti ve Leninist anlayışı benimsedi.

Pannekoek ve Strasser

Her iki yazarın da anafikri sınıf çıkarının çıkarın üzerinde olduğuydu. Bunun nedeni birincisinin ekonomik kökenlerinden ötürüydü.

Avustro-Marksistler

Karl Renner

Yöntemi anayasalcı/meşrudır. Ulusal sorun karşısında tutumu “ sosyal devletçiliğin “ ışığında anlaşılmalıdır. Esas amacı Avusturya'nın çözülmesini durdurmak , yani tarihsel Avusturya devletini kurmaktır.

Renner'in ulusal sorunu depolitize etmeye , idari ve anayasal bir soruna indirgemeye , bir hukuk sorununa dönüştürmeye çalışmasının nedeni paradoksal biçimde bu devletçilikte yatıyordu.

Otto Bauer

Bauer'in büyük eseri “Ulusal Sorun ve Sosyal Demokrasi” , Renner'in yazılarından çok daha büyük bir teorik ağırlığa sahipti. Ne var ki Avustro-Marksizmin öncülüğünü Renner'le paylaşıyordu.

Bauer'in çözümlemesinde garip olan , psikolojik terimlerle tanımlanan belirsiz ve gizemli “ ulusal karakteristikler “ kavramı temelinde oluşturduğu ulusal sorun teorisinin psiko-kültürel niteliğiydi: “ Amaç ayrılığı , aynı uyaranların farklı hareketleri kışkırtabilmesi ve aynı dışsal durumların farklı kararlara yol açabilmesi olgusu.” Aslında kökeni neo-Kantçı olan bu kavram saf anlamda metafizikti . Bauer'in Marksist muhalifleri tarafından ağır biçimde eleştirilmesi pek şaşırtıcı değildi.

Bauer'in teorik inşasındaki ikinci anahtar kavram , kuşkusuz ulusal ekonomiyle ilgili bütün stratejisinin temelini oluşturan ulusal kültürdü. Çözümlemenin kültür düzeyine yerleştirilmesi doğal olarak kişiyi siyasal sorunu ihmal etmeye götürür: Ulus devletlerin yaratılması yoluyla kendi kaderini tayin. Bu anlamda Bauer'in “ kültüralizm” I Renner'in “hukuksalcılığı”yşa aynı metodolojik rolü oynuyordu : Ulusal sorunun depolitize edilmesi.

Stalin

- “Ulusal karakter “ , “ Ortak psikolojik oluşum “ ya da ulusların “ psikolojik özelliği” gibi kavramlar Leninist değildir. Hatta bu ulusal psikoloji fikri Marksist bir ulusal sorun çözümlemesinden çok yüzeysel ve bilim öncesi bir folklörü andırmaktadır.

Bu kavramlar ulus kavramına Lenin'de asla bulunmayan dogmatik ( ortak dil , bölge , ekononomik yaşam) bir sınırlama getirdi ve katılaştırdı. Lenin'in yazılarında hiçbir zaman bu kadar katı ve keyfi ulus tanımı bulamayız.

Stalin , ezilen ulusların ulusalcılğıyla , Büyük Rus Çarlığı baskıcı ulusalcılığı arasında hiçbir ayrım yapmadı . Oysa Lenin bu ayrımın mutlak anlamda kesin olduğunu düşünmenin yanısıra Büyük Rus Ulusal Şovenizmine teslim olanlara her zaman sert biçimde saldırdı.

Hegel'in “Mantık” 'ından Petrograddaki Finlandiya İstasyonuna

Lenin , Nisan tezlerini orada bir zırhlının üzerinden okudu. Bu konuşma hem Bolşevik hem Menşevikleri şok etmiş , öfkelendirdiği de olmuştu. Bu hayret ve öfkeler sadece II. Enternasyoneldeki “ ortodoks Marksizm” geleneğinden kopuşu gösteren belirtilerdir.

Soyut ve katı bir ilkeden çıkarılan bir siyasal sonuca göre , “ Rus Devrimi ancak burjuva olabilirdi: Rusya sosyalist bir devrimin gerektirdiği ekonomik olgunluğa sahip değildi”

Ya Sosyalizm Ya Barbarlık

Sosyalizmi ilk kez tarihsel zorunluluğun “ kaçınılmaz” ürünü olarak değil , nesnel bir tarihsel imkan olarak ortaya koyan bizzat Rosa Luxemburg'tur. “ Nihai Zafer” ya da proleteryanın yenilgiye uğraması ; peşin olarak , ekonomik belirlenimciliğin 'bronz yasaları' tarafından belirlenmez. Bilinçli eyleme , proleteryanın devrimci iradesine bağlıdır.

Gramsci ve Lukacs

Batı Marksizminin kurucuları olarak sunulurlar. Görüşleri paraleldir. Aralarındaki yakınlık birinin diğerine '”etki” ' sinden ötürü değildir.

İkisi de romantik-antikapitalist sosyalizmin temsilcisi Sorel'den yararlandılar. Gramsci'nin ana teması devrimci bir anti-kapitalizm çerçevesinde işçi ve köylü birliğinin zorunluluğudur.

Geçmişin Şiirselliği , Marx ve Fransız Devrimi

Kuşağının birçok entellektüeli gibi Marx da Fransız devriminin büyüsüne kapıldı. Onun gözünde tarihin kaydettiği en muazzam devrimdi.

1789 Devrimi ,zora düştüğünde müttefiki olan köylüleri terk etmedi. Feodalizmi yıkmanın ve köylülerden oluşan yeni toprak sahipleri sınıfı oluşturmanın kendi yönetimlerinin temeli olduğunu biliyordu.

1848 Alman burjuvazisi , aynı kandan geldiği , doğal müttefiki olan köylülere ihanet etmekte duraksamaz.

Burjuvazinin iktidarı için gerekli maddi koşullar oluşmadan proleterya burjuvazinin siyasal hakimiyetini yıkar ise bu ancak geçici bir zafer olacaktır. Dolaylı olarak Fransız devrimine gönderme yapılıyor. Marx'ın 1794 olaylarını proleterya zaferi olarak ifadesi şaşırtıcıdır.

Fransız devrimi yeni dünya düzenine ilişkin anlayışlarının komunizm fikirlerinin ve feminizmin doğmasını sağladı.

Fransız devrimi sadece bir başlangıçtı. Mücadele devam ediyor.

Marcuse ve Benjamin , Romantik Boyut

Marcuse ve Benjamin'in ortak bakışları olduğu söylenebilir.İkisi de kapitalizm öncesi cemaatlere duyduğu nostalji ve sanatsal Kultur'ü , burjuva toplumun karşısına koymuştur.

İkisinin entellektüel evrimleri arasında çarpıcı benzerlik vardır. İkisi de 1920'lerde Lukacs ve Kersch'in etkisiyle Marksizme yöneliler , 1930'larda Frankfurt Toplumsal Araştırmalar Enstitüsüyle bağlantı kurarlar ; ikisi de bir sosyalist devrimci dönüşüm umuduyla sosyal demokrasiye oldukça eleştirel yaklaşırlar , komünist partiye katılmazlar.

Marcuse'in hayatı boyunca , Marksizmi , biri romantik biri akılcı iki kutup arasında gidip geldi. Ona görebu ikisi ortak bir unsurda birleşiyorlardı: İnkâr. Fikirle veriler arasındaki zıtlık.

1930-1940'lar akılcı kutup Marcuse'de ağır basar. 1925'lerden sonra sanat ,edebiyat , bunların gerçeklikle zıtlığı , gelecek 30 yıl boyunca yazılarında kaybolmaya yüz tutar.

Marcuse felsefe ile edebiyat arasında yerleşik durumla ilişkileri bakımından temel bir farklılık olduğuna inandığı görülür : “ Sanatın güzelliği – teorinin doğruluğuna ters düşerek – mevcut kötülükle bağdaşabilir. Bu nedenle yanılsamalı özgürlük ve mutluluğuyla bu “ olumlayıcı” kültür alanının karşısına Marcuse , “ ruh” kavramına yabancı ve tinin eleştirel akılcılığına bağlı olan akılcı felsefe geleneğini - Descartes , Kant , Hegel – çıkarır.

1941'de Akıl ve Devrim de zirveye ulaşan bu akılcı yönelim Benjamin'in çalışmalarının neden görmezden gelindiğini açıklayabilir.

1955'ten son yazılarına kadar Marcuse , Eros ve barışın hükmettiği bir dünyanın sanatının ve romantik sanatsal idealinin cazibesine bir kez daha kapıldı.

Faşist dönemin başlarında Benjamin şöyle yazıyordu:

“ Umut bize yalnızca umutsuzlardan ötürü verilmiştir” Goethe'nin Gönül Yakınlıkları üzerine denemesinden alınan bu pasaj , kendi özgün bağlamı içinde Marcuse'nin doğrudan siyasal bir yorum kazandırdığı derin bir dinsel anlam taşır.

Burada ortak bir unsur , ikisininde düşünce tarzına özgü bir nitelik bulunabilir. Bu nitelik umutsuz umut ya da kötümser devrimcilik olarak tasarlanabilir. Hem Marcuse hem de Benjamin tarihin “doğal gidişatı” 'nın üretici güçlerin gelişmesinin ya da kaçınılmaz toplumsal ilerlemenin akılcı ve özgürleşmiş bir topluma götüreceğini reddederler. Her ikisine göre , Benjamin'in formülleştirdiği üzere , devrimler “ tarihi tersine doğru taramayı” öğrenmelidirler. Devrim , kendini akıntıya vererek yüzmek değil ; tarihin kör güçlerine karşı , zorlu bir mücadele sonucu önceden görülemeyen sert ve uzun bir savaştır.

Hem Marcuse hem Benjamin mevcut toplumsal düzenin mutlak inkârından yanadır. Her ikisi de radikal bir devrim özlemi duyar ve ezilen grupların ezenlere karşı şiddet kullanma gereğini kabul eder.

Herikisi de her türlü reformizme ve aşamacılığa uzlaşmaz biçimde karşıdır ve devrimi , var olanın iyileştirilmiş versiyonu ya da ilerlemeci evrimin kümülatif sonucu olarak değil , tarihsel sürekliliğin bir infilâkı , bütünüyle yeni bir başlangıç olarak algılar. Bu yeni gelecek , aynı zamanda paradoksal olarak kapitalizm öncesine , geçmişe dönüş anlamına gelir. Benjamin'in ünlü imgesinde belirttiği gibi çözüm “ kaplanın geçmişe doğru diyalektik sıçrayışı”dır.

Paylaştıkları diğer bir görüş , ikisininde sadece kapitalizm değil , daha genel olarak , sanayi toplumunu , şeyleşmiş teknolojiyi ve yabancılaşmış üretkenliği , doğanın tahribini ve ilerleme mitini de eleştirmeleridir.

Marcuse'in Benjamin üzerine denemesinde yazdığı gibi “ Benjamin ,doğayı sömürülecek 'bedava geçim kaynağı ' olarak gören iğrenç ilerlemeci üretkenlik kavramının tersine Fourier'in toplumsal emek fikrini benimser: “ doğayı sömürmekten uzak , rahminde potansiyeller olarak uyumakta olan evrenleri doğurma yeteneği' ne sahip toplumsal emek . Baskıcı şiddetin kefaretini ödemek , kurtulmuş insanlık için , kurtulmuş ve kefaretini ödemiş doğaya denk düşer.” İkisinin de Sovyetlere bu kadar eleştirel olmasının bir nedeni de budur. Onların gözünde Sovyetler batının karşısında gerçek bir alternatif oluşturmamıştır. Öte yandan ikisi de modern teknolojinin özgürleştirici imkanlarını kabul eder. Benjamin için bu kültürel alanda sinemaya , Marcuse için ekonomik alanda otomasyona uygulanır.

'İlerleme'ye Karşı Devrim : Walter Benjamin'in Romantik Anarşizmi:

Benjamin'in liberter ütopyası neo-romantik bir duygu yapısında zemin bulur.

Benjamin'in toplumsal görüşleri romantik anti-kapitalizme ve bu yaklaşımın onarımcı özlemlerine en yakın kişilerden : liberter , anarşist ya da anarko-sendikalist düşünürlerden ; George Sorel ve Gustav Landauer'den etkilenmiştir.

Werner Kraft'a göre Benjamin'in anarşizmi belirli bir “sembolik” nitelik taşıyordu : ne sol ne de sağdaydı . “başka bir yerde” 'ydi. Benjamin'in kendine özgü anarşizm formunun anahtarı Yahudi Mesiyanizmi ile ilgili olan ilişkisinde yatar: En iyi şekilde bir gönül yakınlığı olarak çözümlenebilecek bir ilişki.

Benjamin'in liberter görüşlerini ifade ettiği örneklerden bazıları , “Şiddetin eleştirisi ” , ”Polis” ( “şiddetin olabilecek en yozlaşmış biçimi”) , Parlemento (“sefil temsil”) makaleleridir.

Anarko-sendikalistlerle , Bolşeviklerin tahrip edici anti-parlementer eleştirileri kadar proleteryanın genel grevi “yegane göre devletin şiddetini tahrip etmek “ 'ten ibaret bir eylem olarak gören Sorelci düşünceyi de över. Sorel'den farklı olarak , farklı bir teolojik mesiyanizm alanına geçer., saf ve dolaysız devrimci şiddet. Sadece bu şiddet 'yasa yıkıcı' dır.

Tiedeman'a göre Benjamin'in temsil ettiği siyasal praksis , Marksizmin ölçülü praksisinden çok anarşizmin çoşkulu praksisiydi.

'İlerleme'nin Eleştirisi” , Benjamin'in en sarsıcı çıkışlarından biridir. Bu çıkış yapıtında , neo-romantik kökenden gelen , kendine özgü ve yıkıcı bir nitelik alır. “İlerleme” 'ye duyulan bu temel ve esas güvensizliği , diyalektik One Way Street (Tek Yönlü Yol – 1928) imgesinde buluruz. Burada anti-burjuva devrim , “ ekonomik ve teknolojik devrimin neredeyse hesaplanabilir belirli bir noktasında “, yani iki bin yıllık insan kültürüne son verecek patlamadan önce , yanan fitil dinamite ulaşmadan kesme eylemi olarak gösterilir.

“İlerleme” kavramı felaket fikrini temel almaktadır. İşlerin bu şekilde devam etmesi felakettir.

Din , Ütopya ve Karşı Modernite : Walter Benjamin'de Tarih Meleği Alegorisi

Petit Robert'e göre sözcük , Latince son zamanlarda anlamını taşıyan modo 'dan gelir. O halde modern “ görece yakın çağa ait “ ya da “ şimdiki ,çağdaş “ anlamına gelir. Bu tam da zamanın hareketidir. Böyle bu kavram oldukça boş görünür , somut ve kesin bir içerikten yoksundur. Yine sözlükten , modern , “ tekniğin , bilimin yakın zamanda gerçekleşen ilerlemesinden yararlanan” 'dır. Modernite böylece ilerleme kavramyla , yani yeni olanın olumlanmasıyla yakıntan bağlantılı olur.

Modern endüstriyel toplum var olduğu 2-3 yüzyıldır din , ilerleme ve moderniteye , en farklı direniş formlarının başlıca kültürel ve sembolik kaynaklarından birini oluşturmuştur. Bunun başat formu “ gelenekselcilik ve tutuculuk “ biçiminde dışa vurur.

Bazı çevrelerde de ütopik-dinsel ilerleme ve modernite eleştirisinin güçlü formlarının açığa çıktığına tanık olunurdu. Dindarlığın renklendirdiği bu anti-modern romantizm Almanya'daki kültürel hayata başlıca akınlarından biriyse bu , devrimci ve ütopyacı bir çizgiyi benimseyen toplumdışı Yahudi entellektüel sayesinde olmuştur. Yahudi /Alman devrim teolojisinin en radikal ve özgün temsilcisi de kuşkusuz W.Benjamin'dir.

Benjamin'in “anti-ilerleme” üzerine en önemli dökümanı “Tarih Kavramı Üzerine “ başlıklı tezidir. “Marx devrimlerin dünya tarihinin lokomotifi olduğunu söyledi. Ama belki de onlar başka şeydir. Devrimler , bu trende seyahat eden insanlığın imdat frenini çekme eylemidir.”

Benjamin'e göre Tarih Meleğini güçsüz bırakan şeyi tamamlayabilecek olan sadece Mesih'tir. Yaraları sarar , ölüleri diriltir ve paramparça olan herşeyi birleştirir.

Benjamin için geleceğin sınıfsız toplumu (yani cennet ) tarih öncesinin sınıfsız toplumuna saf ve basit bir dönüş değildir. Diyalektik bir sentez olarak kendi içinde insanlığın bütün geçmişini taşır.

Yangın Alarmı , Walter Benjamin'in Teknoloji Eleştirisi

Marx ,Grundrisse'de sermayenin büyük uygarlaştırıcı etkisinden kararlılıkla söz eder. Ama genede makinanın , emeğin , bütün bağımsızlığını ve cazip özelliğini çaldığını kabul eder. Kapitalist üretim , insan ile yeryüzü arasındaki metabolizmayı altüst eder . Toprağın sürekli verimliliğini sağlayan engin doğa koşullarını tehlikeye sokar . Sonuç olarak hem kentli işçinin fiziksel sağlığını hem de kırsal işçinin ruhsal hayatını tahrip eder.

Romantik ekonomistlerin aksine Marx , teknolojinin kendisini değil , sadece kapitalizmin onu kullanış tarzını eleştirir. O halde makinelerin ve endüstriyel teknolojinin kapitalist sonrası ya da sosyalist kullanımını nasıl anlamamız gerekir? Sosyalist bir toplumda teknik ilerleme “ toplumun zorunlu emeğinin asgariye indirgenmesine izin verir ve serbest zamanları içinde bireylerin tümü için yaratılan imkanlar sayesinde sanatsal ve bilimsel gelişime olanak verir.

Bu teknolojinin ister kapitalist ister sosyalist tarzda kullanıabilir tarafsız bir araç olduğu anlamına mı gelir?

Benjamin ise teknolojiyle sistematik biçimde asla ilgilenmedi. Benjamin teknolojiye yönelik tutucu kökleri , romantik gelenekte bulunabilr. Alman romantikleri ve neo-romantikleri ahlaki-kültürel , dinsel ve toplumsal değerlerin organik yapısını oluşturan Kultur adına Zivilisetien 'ı eleştirdiler. Onlar kapitalizm öncesi hayata nostaljik bir özlem duyarak özellikle makineleşmenin ; iş bölümünün ve meta üretiminin kaçınılmaz sonuçlarını ortaya koydular.

Benjamin , teknik ilerlemenin askeri kullanımını en genel insalık-doğa ilişkisi sorununa bağlar : Teknoloji doğanın efendisi , “ emperyalist bir öğreti “ olmamalı , doğa ile insan arasındaki ilişkinin efendisi olmalıdır.

Benjamin , hem teknik ilerlemenin yeni toplumsal düzenin ekonomik temellerini atarak tek başına sosyalizme götürdüğünü hem de proleteryanın mevcut (kapitalist) teknik sistemi olduğu gibi devralmak ve daha da geliştirmek zorunda olduğu inancını reddeder. Aslında daha da derinde onun eleştirdiği tam da doğaya karşı bir “üstünlük” aksiyomu ya da teknolojinin “doğa sömürüsü” 'dür. Pozitivist anlayışa göre , doğa bedava geçim kaynağıdır. Yani bir metaya indirgenir ve ancak değişim değerine göre tasavvur edilir ve insan egemenliği tarafından sömürülür.

Yeni Hizmet...

2008-07-19T09:47:00.000-07:00

Evimizin demirbaşlarının listesine bir yenisi daha eklendi... Az otomatik çamaşır makinesi . Tek programda , tek sıcaklıkta çalışıyor ama olsun.. Artık 15 günde bir İpek yıkama vb. yıkatma/ütületme tekellerine paramız akmayacak! İncilipınar halkına emekçilere , öğrencilere , veletlere , çamaşır makinesi olmayanlara duyurulur..
Gelecekte kendi artezyenimiz ve elektrik üretim projelerimizle özerk yarınlara!

...

2008-07-17T09:38:00.000-07:00

En kof ceviz bile kırılmak ister. Olgun yemişler tutunamaz ağaca. Öyleyse kabuğum kırılacak diye hayıflanmamalıdır insan. Toprağa düşmemek için çırpınmamalıdır meyve. Düşün! Bir şeyin geldiği yere dönmesi kadar sevindirici ne olabilir? Tohumun ağaca, ağacın tohuma dönüşümünden başka birşey değildir hayat. Yani ölüm... Fakat insanlar öykü kefelenmişlerdir. Ve kefelenen herşey öldürücüdür. İnsana düşen, tüm libaslarından soyup öylece seyretmektir ölümü. Yani hayatı..
Hristiyan anarşist amcamıza selam olsun

Sınıflara , militarizme ,küreselleşmeye , cinsiyetçiliğe Rock-a

2008-06-30T12:08:00.000-07:00

Bu sene de , hayatlarını geri isteyenlerin festivalinde buluştuk. Festival alanına girene kadar militarizmden sıyrılamamanın siniri vardı üstümüzde aslında çünkü pek muhterem jandarmalarımız bizi kapıya kadar rahat bırakmamıştı.
Tamamına yakını ( birkaç özel güvenlik hariç ve meslek örgütleri hariç) gönüllülerin çabalarıyla organize edilen bu festivalle ilgili değinmek istediğim birkaç nokta var.
Öncelikle, festivalin “ şenlikli toplum” hayalleriyle yapıldığını düşünüyorsak ( ki ben öyle düşünüyorum) eğer o zaman, festivale sadece bazı grupların sahne aldığı, müzik dinlenen bir organizasyon olarak görülmesini engellemeliyiz. Tabii gruplar dışında atölye çalışmaları da oldu ancak demek istediğim festivalin daha çok bir sosyal forum şekline bürünmesi. İnsanların geniş kalabalıklar halinde bir araya geldiği oturup konuştuğu diyalog kurduğu, örneğin şu 2-3 günlük festival sürecinin değerlendirmelerinin yapıldığı, aksaklıkların giderildiği bir ortam oluşmalı. Ve ayrıca gönüllü-katılımcı ikiliğinin de çözülmeye çalışılması gerektiğini düşünüyorum. Yani katılımcı diye tabir ettiğimiz festivale gelen dinleyicilerin de organizasyonun bir parçası haline gelmesi gerekli. Ki bu da bir sınıflaşma eğiliminin ortadan kaldırılması olacaktır aslında. Zaten bu da festivalin sloganlarından biri değil miydi?
Emeği geçen herkese teşekkürler.

A Perfect Circle - Imagine

2008-06-30T01:31:00.000-07:00

Hastalık derecesinde..

"Imagine"

Imagine there's no heaven,

It's easy if you try,

No hell below us,

Above us only sky,

Imagine all the people living for today...

Imagine there's no countries,

It isnt hard to do,

Nothing to kill or die for,

No religion too,

Imagine all the people living life in peace...

You may say Im a dreamer,

but Im not the only one,

I hope some day you'll join us,

And the world will live as one.

(Imagine all the people sharing all the world)

Imagine no possesions,

I wonder if you can,

No need for greed or hunger,

A brotherhood of man,

Imagine all the people

Sharing all the world...

You may say Im a dreamer,

but Im not the only one,

I hope some day you'll join us,

And the world will live as one.

A Perfect Circle - Passive

2008-06-30T01:22:00.000-07:00

PASSIVE

“Dead as dead can be,” my doctor tells me

But I just can’t believe him, ever the optimistic one

I’m sure of your ability to become my perfect enemy

Wake up and face me, don’t play dead cause maybe

Someday I will walk away and say, “You disappoint me,”

Maybe you’re better off this way

Leaning over you here, cold and catatonic

I catch a brief reflection of what you could and might have been

It's your right and your ability To become…my perfect enemy…

Wake up (we'll catch you) and face me (come one now),

Don’t play dead (don't play dead)

Cause maybe (because maybe)

Someday I’ll (someday I'll) walk away and say, “You disappoint me,”

Maybe you’re better off this way

You’re better of this; you’re better off this;

Maybe you’re better off!Wake up (can't you) and face me (come on now),

Don’t play dead (don't play dead)

Cause maybe (because maybe)

Someday I’ll (someday I'll) walk away and say, “You fucking disappoint me!”

Maybe you’re better off this way

Go ahead and play dead

I know that you can hear this

Go ahead and play dead

Why can't you turn and face me?

You fucking disappoint me!

Passive aggressive bullshit

AŞK

2008-06-21T01:29:00.000-07:00

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar.Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin.
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı.
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü.
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün oynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.

Cemal Süreyya

Ezilenlerin Pedagojisi

2008-06-15T03:26:00.000-07:00

Merhaba , uzun süredir pek bişey göndermemişim buraya. Paolo Freire'nin " Ezilenlerin Pedagojisi " üzerine çıkardığım notlardan özet benzeri bikaç değinme gönderiyorum .. Hoş kalın.

Ezilenlerin Pedagojisi

Bir Özgürleşme Pratiği Olarak Eğitim

Conscientizaçao : Sosyal , siyasi ve ekonomik gelişmeleri kavramak ve gerçekliğin insanları ezen koşullarına karşı harekete geçmek için gereken öğrenme süreci anlamına gelir.

I.Bölüm

Ezilenlerin varoluşşal koşullanmaları , onları özgürleşme çabası yerine “ezen olma” özlemine iter. Yani , karşı kutubuyla özdeşleşmek.

Ezilenlerin içine düştüğü bir durum da özgürlüksüzlüğe uyum sağlamanın güvenliğidir. Bunun nedenleri arasında diyalog karşıtı ilişki biçimlerinin etkin olduğu ilerleyen kısımlarda göreceğiz.

Ezilen ve ezen için de görev , ezilmeyi doğuran somut durumun dönüştürülmesidir. Bunun için de nesnellik ve öznelliğin diyalektik ilişkisinden bahsetmek gerekir.(( Bourdieu'yu aklıma getirdi)) . Ezen , ezilen arasındaki ilişkiyi ortaya sermek için farklılıkların adaletsizliklerin bir nevi rezilliklerin daha rezilleştirilmesi gerekir.

Devrimci mücadelede için de şu söze bakalım: “ parti kitlelere kendi eylemlerini açıklamak zorundadır. Böylece proleterya devrim deneyimlerinin sürekliliğini sağlamakla kalmayıp , bu deneyimlerin gelişimini de bilinçli ve aktif olarak ilerletmiş olur “ Lenin'in Düşüncesi , G.Lukâcs . Parti kitlelere kendi eylemlerini açıklayabilmelidir.

Özgürleştirici eylem uygulaması nasıl mümkün olur? Bunun için siyasi iktidar gerekiyorsa bu da ezilenlerde yoksa?

Kendilerini de ezenleri de özgürleştirecek olan ezilenlerdir. Ezenler ne başkalarını ne de kendini özgürleştirebilirler. Bu nedenle ezilenlerin içinde bulunduğu çelişkiyi iyi çözümlemek gerekir. Eğer ezilenin amacı insan olmaksa ; bu , çelişkinin ögelerini ters yüz etmekle olmayacaktır.

Kimse tek başına kendi çabasıyla kendini özgürleştiremeyeceği gibi kimse de başkası tarafından özgürleştirilemez. Doğru yöntem diyalogtan geçer. Ezilenlerin özgürleşmeleri için mücadele etmeleri gerektiğine ikna olmaları gerekir. ( sahte katılım değil yükümlülükleri olan bir girişim)

II.Bölüm

Özgürleşme pratiği olarak bir eğitim istiyorsak öncelikle anlatıcı-dinleyici eğitim modelini yıkmalıyız. Bu modelde öğrenci , sürekli edilgen konumda kalır ve içi doldurulacak nesneler haline getirilir.

Öğrencilerin yatırım nesneleri , öğrenci ise yatırımcı olur. Öğrencilerin yatırımları kabul ve tasnif edip yığmakla yükümlü olduğu bu modeli bankacı eğitim modeli olarak adlandırıyoruz.

Eğitim çalışması , öğretmen-öğrenci çelişkisini çözümlemekle işe başlamalıdır Bu modelde öğretmen öğretir , her şeyi bilir , düşünür , disipline eder , seçer uygular ; öğrenci ise ders alır, hiçbir şey bilmez , hakkında düşünülür , disipline olur , uyarlanır.

Öğrenciler kendilerine dayatılan rolü ne kadar kabullenirlerse , dünyayı kabule o kadar yatkın olurlar.

Bankacı eğitim modleinde eğitilmiş insan , uyumlulaştırılmış insandır; çünkü dünyanın içine daha iyi uyar. Ezenlerin amacına uygundur çünkü onların huzuru insanların , dünyayı ne kadar az sorguladıklarına bağlıdır.

Bu model “ yaşamseverliği” teşfik etmez tam tersine “ ölümseverliği” teşfik eder. Ölümsever kişiler , mekaniş şeyleri sever , canlı şeyleri cansız şeylere dönüştürmenin dürtüsü yönetir onları. Deneylerdne çok anılar , varolmaktan çok sahip olmak önem taşır. Denetime tutkundur , denetlerken yaşamı öldürür.

Özgürleşmeye gerçekten bağlananlar bu modeli kesinlike reddetmelidir insanları boş kaplar olarak gören eğiticilik idelaline son verilmelidir. İnsanların dünyayla ilişkilerinde problemleri tanımlama pratiğini idealine almalıdır.

Özgürleştirii eğitim idarek edimlerindne oluşur , bilgi aktarımından değil.

Otorite bu süreçte özgürlüğün safında olmalıdır , karşısında değil. Burada kimse kimseye ders vermez , kimse de kendi kendine öğrenmiş değildir.

Özgürleştirici eğitim modelinde insanların tarihsel varlıklar olduğu unutulmamalı ve amaç var olan doxaları(kanaat), logos'a(gerçek algı) dönüştürmek olmalıdır. Bu bilinci var eden dünya , bu bilincin dünyası haline gelecektir.. Kadercilik de , değişim ve sorgulama güdüsüne yenik düşecektir.

(( Şiddet , az sayıda insanın ötekilerin sorgulama sürecine girmesini engellediği her durumdur. ))

Devrimci süreç içinde , geçici olarak bir bankacı model düşünülemez . İlk andan itibaren diyalogçu , devrimci eğitim olmak zorundadır.

III.Bölüm

Diyalogçu eğitim modelinin özü olarak söz alınmalı. Söz , düşünme ve eylem içermeli. Ancak söz , bir veya iki kişiye ait olmamalı , herkeste bu hak olmalı .

Diyaloğun sürmesi için tarafların alçakgönüllüğünü koruması gerekli .

Eğitmenlerin de insana inançları olmalı. Eğitmenin kendi organize ettiği , konuları belirlediği model yanlıştır. Çünkü o insanları sadece eylemlerinin nesneleri olarak görür. Oysaki tasarılar ; doğrudan doğruya yöneldiği durum içindeki insanlarla düzenlenmelidir.

Birçok devrimci de halkın desteği için yukarıdan aşağıya planlayarak bankacı eğitim modeline kapılırlar. Kitlelere kendi dünya görüşlerine göre yaklaşırlar ama halkın gerçeklerine denk düşmeyen projelerdir bunlar.

Devrimcinin rolü , halkla birlikte özgürleşmektir , özgürleştirilmektir , halkı “ kazanmak” değil.

Siyasetçi ve eğitimcilerin söylediklerinin anlaşılmadığı sıklıkla görülür. Çünkü dilleri hedefledikleri insanların somut durumuyla ilişkisizdir. Dolayısıyla söylenenler yabancılaşmış nutuklardan ibaret kalır.

İnsan hayvandan farklı olarak kendi ürünüyle özgürce karşı karşıya gelebilir. Hayvanlarda praxisten söz edilemez. Praxis olmaksızın meydana gelen hayvan etkinliği de yaratıcı değildir. İnsanın dönüştürücü faaliyeti ise yaratıcıdır. Gerçekliğin inşası , bunun durağan olmadığı ve insan-dünya arasında ilişkisel olarak geliştiğinin kavranmasıyla olur.

Eğitimci ,bir program hazırlayamayacağı gibi kendisinin de önceden belirlediği yol tarifleri de yapamaz.

Bir konusalın araştırılması , insanların düşünmesinin araştırılmasını içerir: Bu düşünme de sadece ve hep birlikte gerçekliği ortaya çıkarmaya çalışan insanların içinde ve arasında meydana gelir. Düşünüşleri hurafeci , naif olsa bile insanlar ancak , varsayımlarını eylem içinde yeniden düşünce süzgecinden geçirirlerse değişebilirler. Bu süreci de fikir üretmek ve bu fikirlere dayalı hareket etme ( başkasının fikirlerinin tüketimi değil) oluşturmalıdır.

Bu çalışmalar sırasında grup içinde gönüllülere ihtiyaç duyulacaktır. Bu gönüllüler o bölgede bir dizi araştırma yapmalıdır. Anketler , fotoğraflar, kısa filmler.. Bu araştırmalar sırasında halkın konuşma şekli, yaşam biçimleri , çalışırkenki davranışları , aile ilişkileri dikkatle incelenmelidir. Her gözlem ziyaretinden sonra tartışmaya açılacak raporlar hazırlanmalıdır. Bu raporlar ve değerlendirme toplantıları ışığında program içeriği oluşturulabilir. Kuşkusuz bu ; yukarıdan alınan kararlara dayalı programdan daha başarılı olacaktır.

Bundan sonraki aşamalarda ise kısım kısım , kodlamalar konu yelpazesini oluşturur ve kodlar çözülmek üzere tartışılır. Bu sırada katılanlar dünya hakkındaki gerçek bilinçlerini açığa çıkarırlar. Böylece kendi davranışlarına şimdiki analizler ışığında dışardan bakabilirler. Bu idrakın meydana gelmesiyle gerçeklikle ilgili başka bir anlayışa sıçrayabilirler. (önceki idrakın idrakı)

Tartışmalarda resimler, fotoğraflar , dergi yazıları üzreinde durulabilir. Örneğin aynı olayın farklı gazetelerde farklı yorumlanışı. “Niçin aynı olayı değişik gazeteler farklı yorumluyor?” Bu uygulama eleştiri duygusunun gelişimini sağlar ve kendilerine yöneltilmiş “ duygulara” edilgen tepkiler veren nesneler olarak değil , özgürleşme çabasındaki bilinçler olarak tepki gösterirler.

IV.Bölüm

İnsanların , hayvanlardan praksisi olmasıyla ayrıldığını söylemiştik. Hayvanlar çalışmadıkları için insanın yaşadığı gibi dünyanın içinden sıyrılıp onu nesneleştirip dönüştürme yoluna giremezler.

İnsan faaliyeti kuram ve praksistir. Lenin'in “ Devrimci kuram olmadan devrimci harekette olamaz “ sözü de devrimci düşün ve eylemle gerçekleştirileceği anlamına gelir. Bu devrimci süreçte önderler düşünen , ezilenlerde sadece yapanlar olarak tasarlanamaz. Eğer halka gerçekten adanmış önderlerden oluşuyorsa bu yapı , dönüştürme sürecinde temel rolü de halka vermelidir. O yüzden önder dediğimiz kişiler kitleleri manipule eden insanlar olarak görülmemelidir. Önderler koordinasyonu belirlemelidir.

Devrimci praksis de egemen seçkinlerin praksisinin karşıtı olmak zorundadır. Devrimci praksis bir birliktir , önderler ezilenlere mallarıymış gibi davranamazlar.

Manipulasyon , sloganlaştırma , “ yatırım yapma” , emir-komuta , kural belirleme devrimci praksisin bileşenleri olamazlar.

Halkla diyalog , her gerçek devrimin radikal gerekliliğidir. Bu bir devrimi devrim kılan , onu darbeden ayırt eden özelliktir. Kimse darbeden diyalog beklemez sadece kandırma ( meşruluk) veya iktidar beklenir.

Bazıları devrimin iletişim olmaksızın bildirilerle gerçekleşmesi gerektiğini , bu arada diyaloğun süreceğini ve devrim kazanılınca o zaman müthiş bir eğitim çabası gerçekleştirileceğini ileri sürerler. Dahası , iktidarı almadan özgürleştirici eğitimin mümkün olmadığını söyleyerek haklı göstermek isterler. Önderlerin iktidara gelmeden önce eleştirel bir eğitim tavrı alabilmeleri mümkün olduğunu reddettikleri zaman kültürel devrime uzanan kültürel eylemin niteliğini de reddetmiş olurlar.

Boyun eğdirme: Diyalog karşıtı eylemin baş özelliği boyun eğdirme zorunluluğudur. Öteki insanlarla ilişkisinde diyalog karşıtı kişi onlara boyun eğdirmeyi amaçlar . Giderek artan ölçüde ve en sertinden en inceliklisine , en baskıcısından en sefkatlisine her araçla.

Boyun eğdiren , boyun eğenlere kendi hedeflerini dayatır , kendi çizdiği sınırlara göre yeniden biçimlendirir , onlar da bunu içselleştirir.

Ezenler bunun için dünyayı gizemleştirmek zorundadır, mitleştirmek. Mesala patronundan rahatsız olanın rahatça başka bir iş arayabileceği miti , her çalışkan kişinin girişimçi olabileceği miti , genel eğitim hakkı miti , insanların eşitliği miti .

Böl ve yönet: Ezenler , ezilenlerin her türlü birleşme girişimlerini sakıncalı olarak görüp “ “tehlikeli” addedecektir. Çünkü birbirinden kopmuş grupların kontrolü daha kolay olacaktır.

Manipulasyon: Tıpkı boyun eğdirme gibi manipulasyon , kitleleri egemen seçkinlerin hedeflerine uyumlu hale getirmek için kullanır.

Manipulasyonda da yine mitler oluşturulur. Ulusal burjuvazi övülür. Bireylere burjuvaca bir kişisel başarı hırsı aşılanır.

Kültürel İstila: Kültürel boyun eğdirme saldırıya uğrayanların kültürel özgünlüklerini yitirmesine yol açar , saldırıya uğrayanlar zamanla istilacıların normlarını benimserler.

İstilaya uğrayanlar ne kadar kendilerine yabancılaşırsa , istilacılara o kadar çok benzemek , onlar gibi giyinmek , onlar gibi konuşmak isterler.

Aile içindeki otoriter yapılar çocukların daha küçüklükte bu ana-baba otoritesini içselleştirmelerini sağlar.

Evdeki hava aynı şekilde okulda devam edecektir. Yine evdeki gibi yukarıdan aşağıya benimsenmek zorunda olunan kurallar oluşturulmuştur. Bunlardan biri düşünmemektir.

Diyalogcu kuramın bazı ögeleri:

İşbirliği , diyalogcu eylemde özneler dünyayı dönüştürmek için birlikte çalışmalıdır. İş birliği için bütünleşme gerekir , bütünleşme kaçınılmaz olarak işbirliğini getirecektir. Devrimci önderler , halkın bizzat içinde kendilerni varetmelidirler.

Özgürleşme için birlik

Örgütlenme

Gerçek otorite sadece iktidarın el değiştirmesi ile onaylanmaz , temsilci olarak seçilme ya da eğilimde fikir birliği yoluyla sağlanır. (( nasıl bir temsil?))

Amaç ,otorite haline gelmiş bir özgürlük anlayışına dayalı örgütlenme olmalıdır.

Diyalogcu eylem kuramında örgütlenme otoriteyi gerektirir , bu yüzden otoriter olamaz ; özgürlük gerekir , bu yüzden dizginsiz olamaz.

Marcos'un " Paris Komününün 137. yılı Bildirisi"

2008-04-02T07:56:00.000-07:00

Yürüyerek ve büyüyerek, Sorarak ve öğrenerek; konuşarak ve dinleyerek, özgürlükten; sonsuz hayattan, sevgiden ve aşktan yana; hayat için ve ölüme karşı, hayatla birlikte, şimdiden; şimdi ve gelecek için!

Yeter Artık! Ya basta!

* * *

Burjuvazi'nin emekçilere, yaşamlarını devam ettirmek için çalışmak zorunda olan biz modern kölelerine dayatmakta olduğu ölümcül tek boyutlu yaşam biçimin dışında başka pratikler var oluyor.

Tarih'in ilerlemeci doğrusal akışını şenlikli bir şekilde özgürlüğün ateşiyle yakanlar; baskının; zorun; itaatin, teslimiyetin, yok sayılmanın, görmezden gelinmenin her türlüsüne karşı direnişini yaratıyorlar.

Bugün 18 Mart 2008; yaratıcı özgürlük alevinin yaşamı sardığı ve onu çok renkliliğinle birlikte yeniden yarattığı bir başka deneyimin döngüsü. 18 Mart 1871'de bir başka yağmur damlası hayat vermeye başladı. Sömürücü kanlı iktidarların savaşları sırasında; yağmalanmaya çalışılanlar; Paris'te ayaklandılar ve kendi pratiklerini 72 gün boyunca özgürlükçü bir yaşamı özgürlükçü bir biçimde kendileri yarattılar, öncesinde Paris Hükümeti'nin şenlikli bir şekilde yok ederek; alaşağı ederek.

Aynı zamanda komün deneyimi tarihteki bilinen ilk özyönetimin gerçekleştirildiği bir deneyim olarak; bugüne de iz bırakan bir hayat tohumu oldu. Yanılsamacı özgürlük teorilerinin dışında; hayatın pratiğiyle herkes kendi yaşamında her kararına katıldığı doğrudan demokrasi ve doğrudan eylemle şekillenen pratikte her türlü dayatma da yok edildi. Zorunlu askerlik kaldırıldı. Komün savunması katılmak isteyenler özgür kararları doğrultusunda savunmaya katıldılar. Ve 72 gün boyunca başka bir dünya başka bir yaşam yaratılmış oldu.

Komün'ün bugünkü hafızalardaki yeri ve bugünkü özgürlükçü her türlü mücadeleye sağlamış olduğu etkileri tanımlamak pratik olarak mümkün değil ancak Meksika'da 1994 yılındaki isyanlarıyla birlikte kimsenin kimseyi temsil etmediği; özgür yeni bir yaşam kuran Zapatistalar, ondan da elde ettiği deneyimleriyle birlikte; otoriter devletçi sosyalist yapılanmaların yanılsamalarına kanmadan komün'e en yakın ve onun ötesinde iktidarların ötekileştirdiği hayattaki ezilenlerle dayanışarak tüm "teferruatlar"ın kurabileceği başka dünyaların şimdiden yaratılabileceğini ve bunun bir sözün ötesindeki yaşanılan bir gerçeklik olduğu kanıtlayan ve mücadeleye devam eden bir isyan hareketi olarak yaşamaya ve yeni hayatları yaratmaya devam ediyor…

Yürüyerek ve büyüyerek, Sorarak ve öğrenerek; konuşarak ve dinleyerek, özgürlükten; sonsuz hayattan, sevgiden ve aşktan yana; hayat için ve ölüme karşı, hayatla birlikte, şimdiden; şimdi ve gelecek için!

Yeter Artık! Ya basta!

İsyancı Sıfırıncı Delege Subcomandante Marcos

Şirket..

2008-03-30T15:19:00.000-07:00

KAR VE GÜÇ PEŞİNDEKİ PATOLOJİK KURUM

Kitap , daha çok Amerika'daki şirketlerin durumlarının analizinden yola çıkarak daha etraflı analizlere gidiyor. İflasını açıklayan Enron'un durumundan bahsediyor

Genel olarak da , çağımıza salt bir emperyalizm ifadesinin artık yetersiz kaldığını .Artık emperyalizmden de öte bir kapitalizm anlayışıyla bakılması gereğinden bahsediyor. Bu durumu da en genel anlamıyla “şirket kapitalizmi” olarak adlandırıyor.

Öncelikle ,1790 küsürlerden bu yana yavaş yavaş oluşan bu şirket mekanizmasını ele almak gerekir. İlk başta şirket mekanizması , sanayileşme çılgınlığının da etkisiyle , göze batmayacak düzeydi . Zamanla sivriltilen ve önce hükümetlerin karşısına oturma cesaretini gösteren bu mekanizma son olarak siyasi iktidar mekanizmalarıyla iç içe geçmiştir. Örneğin Amerika'da şirketlerin siyasi partilere yaptığı bağışların devasa boyutlarda olması.

Yanlız bu denli gelişen ve küresel anlamda kendini göstermeye başlayan şirketler aynı zamanda saldırıya daha çok açık olmaktadır.

Ayrıca ; hızla büyüyen bu şirketler ilk başlarda halktan kopuktu ve katılım yoktu. Halkı ve küçük yatırımcıları şirketlere çekmek gerekiyordu . örneğin Amerika'da , eskiden bir yatırımcı bir şirkete yaptığı yatırımla bütün mal varlığını riske atıyordu. Bu işin böyle olmıcağı anlaşılınca , sınırlı sorumluluk yasaları gibi yasalarla yatırımcının sadece yatırdığı parayı riske etme durumu ortaya çıktı. Böylece şirketlerdeki sınıfsal ilişkiler örtbas edilip kişisel para ve menfaat hırsı insanlara empoze edildi. Bunun da tam olarak , işçi sınıfı hareketlerinin yoğun olduğu döneme denk gelmesi bunun kanıtı gibidir aslında. Kısaca sınıf çatışması bilincinden uzaklaştırılmak istendi insanlar böylece.

Şirketlerin , halkın gözünde kötü olan imajı , reklam harcamalarıyla düzeltilmek istendi. Egemenler, elde paket olarak zaten bulunan aile ve milliyetçilik kavramlarına sarıldılar. Başarılı da oldular.

Daha sonra GATT(Gümrük tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması) anlaşmalarıyla şirketlerin hareket kabiliyetleri arttırıldı(Tabi Meksika gibi yerlerde yoğun tepkilere yol açtı)

Ancak , özellikle son yıllarda (Seattle olaylarından bu yana) şirketlerin nelere yol açtığı artık genel bir kanı halinde . Bu yüzden şirketler , artık yine kendi adlandırmalarıyla “ vicdanlı kapitalizm” diye tabir ettikleri bir biçime gidiyorlar. Kendi aralarında , en çok yardım yapan şirketler , sosyal sorumluluğa sahip olduğunu söylüyorlar. Ancak kimilerine göre bu ahlaki değil , yani kâr ve güç peşindeki bir kurum olarak şirketlerin , ilk görevi yatırımcısına kazandırmaktır ve sosyal bir sorumluluğu yoktur. Ama onlar da zaten bu sosyal sorumluluk mekanizmasını da yine daha fazla kâr için yapılan işler olarak gördüklerinden çok az pay ayırıyorlar. Bence bu durum , ahlaklılıktan öte iğrenç .

Şirketler günümüzde öyle bir hale gelmiştir ki bir şirket , birkaç ülkenin GSMH'ına eşit ciroya sahip olabiliyor. Bu düzeydeki bir iktidar mekanizması için , yasa koyabilir misiniz?

Artık bir şirket açısından yasaya uyma , bir maliyet-fayda hesabından başka bişey değildir. Bu yüzden de şirketlerin sosyal sorumluluğundan falan hiç bahsedilemez bence. Çünkü kâr getiren ,her faaliyet bu mekanizmaya zaten yasal hak olarak sağlanmış , çevreyi ve insanlığı tahrip edeceği o faaliyetin sadece ekonomik gelir-gider hesabından başka bişey değildir artık.

Gün be gün hayatımıza giren bu patolojik kurumlar , kamusal alanı gittikçe küçültmekteler ve özel mülkiyete geçirmekteler. Şirketlerle ilişkiye geçen bizlerde insanlıktan uzaklaşmaktayız. Bizimde dayanışma, kardeşlik gibi duyguları bir kenara bırakmamız gerekiyor.

İdeal ise , birbirinden tamamen kopmuş , başkalarıyla ilgilenmeyen , yaratılmış ihtiyaçlarını nasıl doyuracağını düşünen , ne kadar borca batabilirim ve buna rağmen ne kadarı yanıma kâr kalır diye düşünen bireyler yaratmaktır.

Bize düşen ise galiba karşılıklı dayanışma fikri üzerinde düşünmek.

Nostalgia

2008-01-14T12:19:00.000-08:00

İçimde hangi atam konuşuyor?
Hem aklımda hem de bedenimde...
Aynı anda ayrılamam.
Bu yüzden tek kişi olamıyorum.
Kendimi aynı anda sayısız şey olarak hissedebiliyorum.
Fazla büyük usta kalmadı.
Zamanımızın gerçek kötülüğü budur.
Kalbin yolları gölgelerle kaplanmış.
Yararsız görünen seslere kulak vermeliyiz.
Okul duvarları, asfalt ve refah reklâmlarının
Uzun kanalizasyon boruları ile dolu beyinlere...
Böceklerin vızıltıları girmeli.

Her birimizin gözlerini ve kulaklarını...
Büyük bir rüyanın başlangıcı olan şeylerle doldurmalıyız.
Birisi piramitleri yapacağımızı haykırmalı.
Yapmamamızın bir önemi yok!
O isteği beslemeliyiz...
Ve ruhun köşelerini esnetmeliyiz...
Sınırsız bir çarşaf gibi.
Dünyanın ilerlemesini istiyorsanız...
El ele vermeliyiz.
Sözüm ona sağlıklıları...
Sözüm ona hastalarla karıştırmalıyız.

Siz sağlıklı olanlar!
Sağlığınız ne anlama gelir?
İnsanoğlunun bütün gözleri, içine...
Daldığımız çukura bakıyor.
Özgürlük faydasızdır...
Eğer gözlerimizin içine bakmaya...
Yemeye, içmeye ve...
Bizimle yatmaya cesaretiniz yoksa!
Dünyayı yıkıntının eşiğine getirenler...
Sözüm ona sağlıklı olanlardır.

İnsanoğlu dinle!
Senin içinde su, ateş...
Ve sonra kül...
Ve külün içindeki kemikler.
Kemikler ve küller!
Gerçekliğin içinde veya...
Hayalimde değilken, ben neredeyim?
İşte yeni anlaşmam:
Geceleri güneşli olmalı...
Ve Ağustos da karlı.
Büyük şeyler sona erer...
Küçük şeyler baki kalır.
Toplum böylesine parçalanmaktansa...
Yeniden bir araya gelmeli.
Sadece doğaya bak
Hayatın ne kadar basit olduğunu göreceksin.
Bir zamanlar olduğumuz yere dönmeliyiz...
Yanlış tarafa döndüğümüz noktaya.
Hayatın ana temellerine geri dönmeliyiz...
Suları kirletmeden…

Deli bir adam size...
Kendinizden utanmanızı söylüyorsa...
Ne biçim bir dünyadır burası!

Şimdi müzik
Müzik!

Ah… Anne!

Başının etrafında dolaşan...
Ve sen güldükçe berraklaşan...
O hafif şey havaymış.

Can Yücel'in mal beyanı

2008-01-14T08:21:00.000-08:00

1-Avşa adasında üç daire, dört üçgen, beş dikdörtgen
2-Gökyüzünde bi bulut
3-Bitlis'te beş minare
4-Biri yazlık, biri kışlık iki platonik sevgili
5-Büro mobilyası ve çelik kapı üreten bir fabrikanın öğle üzeri yaslanıp sigara içilen beyaz duvarı 6-Islıkla da çalınabilen dört anonim türkü
7-Palandökende bir palan, iki döken
8-Kastamonu'da üç kasto
9-Üç fay hattı
10-Bir çarşamba, iki perşembe, üç cuma
11-Dünyada mekan
12-Ahirette iman
13-Denizde kum
14-Uzayda yerçekimsizlik
15-Bi çuval gazoz kapagi
16-Bi kiprit kutusu sigara izmariti
17-On sekiz saç biti
18-Biri ingilizce 6 adet küfür
19-Yirmi tane boş naylon poşet
20-Sevenlerin kalbinde kurulmus bir taht
21-Bi sürü saç sakal, kıl,tüy,yün
22-Uç ayrı parkta üç ayrı belediyeye ait üç ayrı banka reklamlı bank
23-Bi ayakkabı çekeceği
24-Iki büyük taş kütlesi
25-Bir adet ağaç gölgesi
26-Üç kuş kanadı sesi
27-Bi sürü kedi köpek
28-Bi marmara denizi
29-Camına yaslanıp seyredilen iki piliç çevirmeci
30-Her akşam karıştırılan dört çöp bidonu
31-Çalıp çalıp kaçilan beş melodili apartman zili
32-Nakit 15 kuruş
33-Anne babadan kalma yarisi yasanmis bi ömür

Devlete Karşı Toplum..

2008-01-11T04:33:00.000-08:00

Önemli bulduğum bir metni bilgisayara geçirdim.
linki:
http://rapidshare.com/files/83048995/devlete_kars__305__toplum.pdf.html

Yorum üzerine..

2008-01-10T12:31:00.000-08:00

Şimdi öncelikle burnunu sokup götünü dışarıda bırakmak üzerine bir şeyler söylemek istiyorum. 2 Ocak tarihinde yazdığım yazı kısa süre içinde ( yaklaşık 20 dk ) yazdığım bir yazıydı . Ve aynı zamanda o yazıda bağımsız, özerk ,demokratik , öğrenci hareketi etiketleriyle adlandırabilecek kelimeleri tanımlama gereği duymamıştım. Tanımlamanın ve üzerinden yorumlamanın gerekli olduğunu düşünüyorum bende. Bu bakımdan neyin mücadelesini vereceğimizi tartışarak gidersek daha iyi olacağı niyetindeyim . Demokrasi kavramı örneğin , Vikipedi’ye girip baktığınız bissürü demokrasi tanımı var . Bunlardan hangisini nasıl yorumlayıp üniversitelere uygulayacağız? Ülküsel anlamda demokrasi tanımına en yakın biçim olarak doğrudan demokrasıyi mi seçeceğiz?

Ödenekler dahil bütün dağılımların yukarıdan aşağıya yapıldığı bu üniversite eğitimi sistematiğinde öz yönetimi kurmaya hangi iktidar odakları izin verir ki ?

Bu bağlamda bence devletin üniversitelerinde kurmaya çalışacağımız her tip özerk ve demokratik hareket daha baştan arızalı başlayacaktır? Ama mücadele alanı mıdır ? evet.

Peki nasıl olacak demokratik üniversite? Bence gerçek anlamda bir demokratik üniversite istiyorsak bu sadece sivil girişimlerle oluşturabilecek , yardımlaşma ilkelerine dayalı biçimde olailir . Öğrencilerin notlara ve istatistiklere indirgenmediği , öğretim üyelerinin dilediklerini konuşmakta serbest olduğu ama aynı zamanda bu kurumun ekonomik külfetlerinin de beraber üstlenildiği bir yapı olabilir ancak . Sanırım bu tip üniversite deneyimlerinden bir hayli var.

Daha az önce mücadele alanı mıdır sorusuna evet cevabını vermiştim . Buradan devam edip gençsen ‘ e gelirsek ben gencseni öğrencilerin politikleşme sürecine(otoriteyi onaylayan anlamda bir politikleşmeden çok farkındalık yolunda olan insan için diyorum belki kendi conscientizaçao durumlarına ulaşmak için)girmesi , kafasını kaldırıp ne oluyoruz lan ? demesi için bir fırsat olarak görüyorum .

Disk ve işçi sınıfıyla ilgili olaraksa ikisinin de durumları ortada.. Örgütlenme sürecinde ‘iktidar her yerdedir’ anlayışını kendimize referans alırsak ve dolayısıyla ne sadece işçi sınıfı falan filan merkezli bir örgütlenme ne de onları hiçe sayılması gereken bir durum varmış gibi hareket edilmelidir. Sadece, ‘…direniş de ‘ diyebilmek , çemberdeki kavgalardan biri olabilmek.

Sonraki kısıma gelirsek ,

Gencsene üye olan veya olacak insanların sosyolojik durumları.Burada açıkça bana göndermeler görsem de(belki beynim sulandı belki de gerçekten sistemin deformasyonları bunlar).. objektif biçimde düşünmeye çalışıcam.

Bahsi geçen ve sayısı da artırılabilecek bu sorulara ek sorular eklemek de mümkün. Bunların hepsinin sorgusuna , insanın ‘politikleşme’ süreciyle birlikte , zamanla , düşeceğine , sistemi ve kapitalizmi yeniden ve yeniden üreten öznenin bizzat kendisi olduğunun farkına varabileceğini düşünüyorum.

Dikkatimi çeken bir nokta var ki o da şu . 3-5 ay önce silahlı örgüt kurma taraftarı kemikal öznenin , şimdi toplumun değişimine giden yolların açılmasından bahsetmesi. Bu durumun nedenini naçizane merak ediyorum.

İsmet özel- evet isyan dinle benim için.

Gencsen

2008-01-02T13:12:00.000-08:00

Üniversitelerin, liselerin gitgide piyasaya ve neoliberal politikaların kucağına bırakıldığı şu senelerde Gencsen , bağımsız bir öğrenci hareketi oluşturabilme için bi umut olarak gözükmüştü bana.
Geçenlerde okulda fotokopicinin girişindeki panoda büyük harflerle GENCSEN şeklinde bişey uzaktan gözüme çarptığında bi anda heycanlanmıştım Yanına yaklaştığımda ise bunun Türkselle ilgili boktan bi reklam olduğunu anladığımda moralim bozulmuştu. Biz öğrenciler olarak en ufak bi yürüyüşün falan duyurusunu yapıcağımız zaman bi ton tantanayla uğraşırken bu tarz reklamlar ve afişler çok rahat sınıflarımıza kantinlerimize kadar girmiş durumda.
Her neyse, Denizli'de , uğraşmaktan çeşitli sebeplerle vazgeçtiğim bu Gencsen işini tekrar araştırmaya başladım bugünlerde. Bağlantımı kestiğim şu süre zarfında(ki mailleri geliyordu) Gencsende bir sürü gelişme olmuş. Tüzükler hazırlanmış , tartışmaya açılmış (her ne kadar yerelde çok az tartışmaya açılmışsa da) ve nihayetinde ODTU kongre salonunda delegeler bunu oylamış . Bana kalsa nasıl bir Gencsen isterdim ? Öncelikle MYK gibi şeylerin olmadığı, her türlü bürokratlaşmayı ve bi nevi sınıflaşlaşma eğilimini ortaya çıkarıcak dahi bi organizasyona evet demezdim . Birbirlerinden bağımsız (ama kopuk da değil) yerel örgütlenmeler isterdim. Ve bunlar sadece koordinasyon amaçlı olmalıydı. Oylamalar mümkün olduğu kadar çok insanla ve oy birliğiyle yapılmaya çalışılmalıydı .
Böylece genel bir Tüzük metnine de çok ihtiyaç olmadığı taktirde başvurmazdım.
Peki zaten DİSK bünyesinde ortaya çıkmış bir örgüt , nasıl olupta bağımsız bir öğrenci hareketine dönüştürülebilir? Bilmiyorum ama istediğim bu . Bi şekilde öğrenci hareketleri yeniden başlamalıydı bu şekilde başladı olsun. İleride ,yinede DİSK'ten bağımsız bir harekete dönüştürülebilir kanısındayım . O yüzden destek vermek gerektiğini düşünüyorum bu örgüte ama muhalif kimlikle ,ta ki özerk bi harekete dönüşene kadar.
Peki bağımsız öğrenci hareketinden sonra ?
Yeterli sayıda öğrenciyi gencsene katılmaya , fikir beyan etme davet etmeliyiz . En azından fikirlerinin değerli olabildiği , kendilerini ifade edebildikleri bir ortam yaratmalıyız.
Ancak böyle okulları sallayabiliriz ? Caddeleri sokakları kapatabiliriz . Şurda yakınımızdaki Yunanistan'da nasıl oluyor bu? Hükümet askerlikle ilgili bir yasa çıkardı . Geçen aylarda olanları görüyoruz. veya Paristeki olaylar..
Öyle bi öğrenci hareketi oluşturmalıyız ki , diğer örgütlere de entegre olmalı ve gerektiğinde birlikte hareket edebilmeli.
Yaşasın Bağımsız Öğrenci Hareketi!

Son Mektup

2007-12-16T06:34:00.000-08:00

http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=r2&haberno=7521

Yazıya şu linkle başlarsak ,kitabı yazan Andrei Gorz' un ve kitabı yazdığı eşinin artık hayatta olmadığını öğrenmiş oluruz.
58 yıllık bir aşk hikayesi insan garipsiyor. Nasıl bir özveridir nasıl bir paylaşımdır bu.
Gorz , mektubunda aşkının derinliklerini bizlerle paylaşmış . Hoş .. paylaşmak istermiydi bunu sonradan mı yayınlandı bu kitap nasıl oldu bilmiyorum ama.. Ancak güzel olmuş , bize de ne "aşklar var!" dedirtiyor .
Gorz, eşini ilk gördüğü zamandan bu tarafa anlatmaya başlamış . O hareketli yıllarda birbirlerine nasıl destek olduklarını , başkaları tarafından "hastalık derecesinde titiz" olarak nitelendirilen ilişkileirinin nasıl geliştiğini anlatmış. Hayatın bütün zorluklarını birlikte göğüslemeleri , bütün olumsuzlara rağmen hayattan birlikte zevk almayı başarmaları ve mütevazi hayatlarından hiç bir zaman vazgeçmemeleri , parayı önemsememeleri beni çok etkiledi.
There is no wealth but life.

İktidara Karşı Adalet

2007-12-16T03:46:00.000-08:00

Henüz bitirdiğim 70 sayfa kadar bir kitaptan bahsetmek istiyorum biraz. Aslında tartışmayı oluşturan konular bu 70 sayfada anlatılıp anlaşılacak türden şeyler değil . Sadece insan, Chomsky ve Foucault'un bakış açılarındaki farklılıkları görebiliyor .
Tartışma daha çok insan doğası dediğimiz şey ve bilimsel bilgi etrafında odaklanıyor . Chomsky'nin sık sık kullandığı insan doğası kavramından biraz bahsedelim .Chomsky bu insan doğası kavramına , kendi geliştirdiği dilbilim kuramıyla çıkış buluyor . Örneğin bir çocuk düşünelim dili, kelimeleri yeni öğrenmeye başlayan bir çocuğu . Öğrendiği parça parça kelimeleri sindirip nasıl bir anda bir dili konuşçak hale gelebiliyor? Bu sıçramayı nasıl yapabiliyor? İşte Chomsky , insanın bu sıçrama yaptığı durumu ortaya çıkaracak bir ön fiziksel bir belirlenim olduğunu(belki şu an açıklayamadığımız) düşünüyor. Foucault'a göre ise insan doğası dediğimiz şeyin yaşadığımız çağdaki "epistem" ile sınırlı olduğunu düşünüyor. Peki Chomsky'nin yorumuyla ilgili ne düşünüyor? Zaten kendisi de, insanın , Chomsky'nin bahsetttiği türden bir yaratıcılığıyla ilgili pek çaba harcamadığını daha çok onun tarihsel epistemolojik gelişimiyle ilgilendiğini belirtiyor.
Daha sonra bilimin ve bilimsel bilginin gelişiminin nasıl yorumlanması gerektiği, güvenilirliği acaba gerçekten bi yaratım sürecinin işleyip işlemediği ( ki ben işlediğini düşünüyorum) üzerinde tartışıyorlar. Foucault daha çok bilginin tarihsel olarak dönüştürüldüğünü söylüyor . Ama tümevarımsal sıçramaları kabul etmiyor .
Kitabın ilerleyen sayfalarında adalet kavramı üzerinde biraz duruluyor. Adalet diye bahsedilen şeyi hangi referansa göre değerlendireceğimiz ayrı bi sorunsal. Biz adaleti , ideal toplumu ve insan doğasını referans alıp ona göre adil veya değil ; diye mi ayıracağız ? Bunu yaparak bizim epistemimizle sınırlanan bir adalet anlayışında kalma riskine girmiş olmayacak mıyız? gibi sorular kaldı geriye . Dediğim gibi kitabı daha çok; insan doğası , bilgi ve adalet konularında sorularınızı arttırarak sonlandıracaksınız.

Geleneksel İnsansızlaşma Deneyimleri

2007-12-15T12:56:00.000-08:00

Son zamanlarda çok yorulduğumu farkettim zihinsel olarak.Bunun sebepleri az-çok belli benim açımdan.
Bayram tatili için izmirdeyim. Buraya ve evdekilere alışmak ayrı bi zor. Burada hayatın Denizlideki hayatımdan çok farklı ilerlediğini görüyorum her geldiğimde .Sanki sistem üstüme üstüme geliyor çekemiyorum dayanamıyorum..denizli daha iyi belki bu bakımdan
Neyse 3-5 gün hiç bi insanla görüşmemeyi kitap okuyup bilgisayar başında oturup kahve içip sıçıp sevgilime mesaj çekmeyi düşünüyorum .Belki bu sürede kendimi yenilemeyi başarırım ve hayatımla ilgili bazı kararları kafamda netleştiririm diye düşünüyorum.
Reading: İnsan Doğası-İktidara Karşı Adalet ( Foucault-Chomsky tartışması)
Listening : Kara Güneş - Track 8 ( adı her neyse:) )

Sistem karşıtı bir hayat gerçekten mümkün mü?

2007-12-08T15:02:00.000-08:00

Kaç zamandır aklımı kurcalayan ve kurcalamaya da devam edicek bişey heralde bu . Neden durup durup bu aklmı kurcalıyo derseniz. İnsan sosyal çevresinin değişmesiyle , arkadaşlarıyla ,sevgiliyse yaşadıkça bunları tekrar tekrar sorgulama gereği duyuyor bence. Peki nedir sistem karşıtı bir hayat? nasıl olmalıdır? Bence ,sistemi tüm nüveleriyle argümanlarıyla reddedebilen bir yaşam biçimi olmalıdır . Peki bu günümüzde çokluğun içinde ne kadar mümkün? Bilemiyorum açıkçası.
Bu bahsettiğimiz yaşam biçimi aynı zamanda sistemin yeniden üretimine de hizmet etmemeli. Peki nasıl olucak nasıl? Bu üret-tüket ilişkisinden çıkmak gerekiyor. İşin reddi? Peki sonra?
Ne biliyim çünkü artık alışveriş merkezlerinden uzak durmak , markalardan sakınmak vs. gibi şeyler bile artık anlamını yitriyor gibi . Eğer öyleyse , napıcaz ? Koyver gitsin deyip düşünmeden mi yaşıyacaz? Öyle yapıcaksak , yani düşündüklerimizi , okuduklarımızı hayatımızda gerçekleştiremeyeceksek ne anlamı olur o antikapitalist tavrın , sistem karşıtlığının?
Bu konuda kişinin tavır takınıp komple bir sistemi karşısına alması gerçekten zor. Onun yerine kendini kalabalığın tatlı rahatlığına bırakmak daha hoş geliyor

Çekilmemesi Gereken Fotoğraflar..

2007-11-30T15:21:00.000-08:00

Hiç oldu mu sende de? Etrafı karıştırırken falan karşına çıkan veya fotoğraflara bakarken eline gelen bu fotoğraflar. Bende oluyor. Bakıyorum , düşünüyorum da gerçekten şimdi anlamsız geliyor o fotoğraflar . Anlamsızmış diyorum veya. Acaba şimdi anlamlı gelenler de 1 sene hatta 6 ay sonra falan anlamsız gelmeye başlar mı? Bilemiyorum .. insanın değişmesiyle gelen bişey mi bu .. yoksa kendini , etrafındakileri daha çok tanımasıyla mı ?
Ama acı veriyor biliyor musun..

Ve ve ve..

2007-11-30T15:10:00.000-08:00

Yaratma isteğimin doruğa çıktığı ve bunu dizginlediğim bir hafta geçirdim. Blog işini yarım bırakmış değilim vize haftası girdi araya.
Sianema 'nın da startını verdik.

İran Sineması

2007-11-16T19:34:00.000-08:00

Kitabın ışığında biraz İran sinemasından bahsedelim. Bu arada resimin ve linkin ideefixe'ten olmasının sebebi yayınevinin çok kötü bi sitesi olması, hatta açılmaması yüzündendir .Onun dışında ideefixe ile bi durumum yok.
Kitap, İran sinemasını daha çok başlangıcından itibaren tarihsel gelişimiyle ele almış . Yaşanan problemleri ,sansürleri , sık sık açılan kapanan sinema salonlarından bahsetmiş . Ayrıca önemli yönetmenlerinden bazılarını da ele alıp kısa olarak sinemaya katkıları hakkında bilgi vermiş . Bunun yanında devrimle gelen değişimler ele alınmış. İnsanların sosyal hayatındaki değişimlerin direk sinemalarına nasıl yansıdığı ortaya çıkarılmış. Örneğin eskiden filmlerde hiç kadın kullanılmaz veya çok sınırlı kullanılırken ( o da kötü rollerinde) bunun zamanla aşılması ve kadınların tesettürsüz olarak sahnelenebilmesi. Veya yine aynı şekilde filmlerde sakallı erkek tipinin dışına çıkılmaya başlanmış traşlı erkeklerde görülmüştür.
İsterseniz hafiften başlayalım ve sinemanın ilk İran'a nasıl geldiğine bakalım. İran'a sinema Şah Muzafferüddin tarafından getirilmiş . Kendisi Paris'te sinema denilen şeyle karşılaşmış ve dehşetler içinde kalmış. Bu , fotoğrafın hareketlisi diye tabir ettikleri şeyi sevmiş . Tabiki birkaç film izleme fırsatı olmuş . Ve sonrada ülkesine götürülmesi için emirler vermiş. Bu yaklaşık olarak 1900'lü yıllar tekabül ediyor.
Fakat sonrasında sinema hemen halka inemedi. Sadece saray ahalisine hitap etti. Saraydaki hayli amatör kameramanlaların çektiği filmlerle birlikte , ithal olarak getirilen metrelerce film ( o zamanlar öyle) gösteriliyordu .
İlerleyen zamanlarda yavaş yavaş sinema salonları açılmaya başladı . İlki sanırım Tahran'da açıldı. Salonları açma girişiminde bulunanlarsa genelde gayri-müslimler oldu. Zamanla sinema salonlarına talep artmaya başladı . Bununla birlikte İranın içinde film üretimi pek yapılmıyordu onun yerine filmler daha çok ithal ediliyordu . Salon maliyetleri uzun süre hep yüksek kaldı çünkü henüz bir desteği yoktu sinemanın hem halktan hem devletten. Bu yüzden de maliyetler hep yüksek oldu . Ayrıca insanlar gelen filmleri de anlamakta zorlanıyordu nitekim kendi dillerinde olan filmler çok azdı.
Bir yandan da sinema salonları gizlice içki içilen ve siyasi faaliyet yapılan yerler haline de geliyordu
1900-1934 yılında ilk defa Sepenta edebi eserleri sinemaya yansıtmayı denemiş; Firdevsi , Ferhat ile Şirin , Leyla ile Mecnun gibi filmleri çekmişti.
1945'te ilk dublajlı film yapılmıştı.
1954'te devlet sinemadan aldığı vergiyi %25'ten %40'a çıkardı. Filmin çekildiği yerlerdeki asfalttan alınan vergiden tutun , birkaç saatliğine sokağın kapatılması için yüzlerce dolar alınmasına kadar , birçok konuda devlet sinemaya yüklendi üstüne üstlük ciddi sansürler uyguladı . Filmlerin konusu zorla değiştirildi , Şahı ve sarayı eleştirenler çıkarılmadı , sonu iyi bitmiyor diye bile filmlerin çıkması engellendi O dönem filmlerin hemen hepsi camide geçiyor ve Kuran'dan ayetlere sık sık rastlanıyordu.
Şah 1950'lerde beyaz devrimi yaptı ve bazı kanunlar çıkardı . Bu kanunların arasında arazi reformu da vardı Arazinin fazlası toprak ağalarından alınıp çiftçilere dağıtıldı . Bu reform orta sınıf bir tabakanın oluşmasına neden oldu. Bunun etkisi filmlere de yansıdı: Çiftçilerin ayaklanması ,ağanın kötü biri olarak görüldüğü filmler yapıldı.

Yeni Akım Sineması:
15 yönetmenin , hem entellektüel hem de anlaşılır nitelikte filmler çekmesiyle oluştu. Bu akım eleştirmenlerce de tutuldu.
Bişey dikkatimi çekti İran'da gösterilemeyen hatta film festivallerine dahi katılamayan filmler , Avrupa'da ödülleri toplamış
O döneme ait bazı önemli filmler:
-Postacı (Yön.Deryus)
-Başkasının Yanında Huzur (1973) (Yön.Naser Tagvar) . Film 4 yıl sansürlenmiş
- Rüzgarın Uzun Gölgeleri (1971) (Yön.Farmanora)
- Taş Yolculuğu (1978) (Yön. Mesut Kimiyoi)
- Boykot (1970)

Devrim sırasında sinemadaki başarısızlığın bazı sebeplerini şöyle sıralayabiliriz:
- Film , laboratuvar, baskı bütçesinin artması
- Tefecilerin %128 faizle borç vermesi
- %25 vergi alınması
- Sinema çalışanlarının yüksek maaşları
- Bazı zengin yerlerde İran filmlerinin gösterilmemesi
- Tabuların varlığı
- Sinemacıların işbirliği yapmaması

1978 'de sinemacılar salonlara ve seyircilere güvenlik istemiş . Karşılanmayınca 108 salon kapatılmış. Halk isyan etmiş ve salonları ateşe vermiş. Bu arada bir Rus sinemasında çıkan yangında 700 seyirciden 370'i ölmüş. Devletin yaptığından şüphe edilmiş.
Bu arada 1979'da İran'da devrim olmuş.

Devrim sonrasında sinema faaliyetleri azalıyor. Irak-İran savaşı sırasında da güvenlik nedeniyle seanslar azaltılıyor ve sinemaya tekrar baskı hakim oluyor. 1981 Eylülde sinemalara başı açık girmek yasaklanıyor. Devrimden sonra her yıl sadece 4 film izin alabilmiş.

The Circle(Daire) ,2000- Jafar Panahi(Penahi)
Two Women ,1999 - Tahmineh Milani
Yasaklanan Bazı filmler:
- Tapeş-e Tarih ( Tarihin Darbeleri) , Huseyin Ferdust
- Pervaz der Gefas (Kafeste Uçmak), Habib Kavosh
- Aghaye hiroglyphe (Hiyeroglif Beyi), Gholamali Erfan
- Goft har se nafareshan(Her üçü Söylemiş) , Gholamali Erfan
- Ghiam (Ayaklandırmak) 1980 , Reza Sefai
- Mofsedin ,1979 , Aman Manteghi
Devrim Sonrası, Belirsizlik Dönemi(1978-1982):
Genellikle filmlerin izin alması zordu bu dönemde .
Bikaç film: - Yaşasın .. ,1979, Husro Sinai
- Kiremit Ocağı , 1981
- Kale, 1981
Devlet Otoritesi Dönemi(1982-1987):
Devlet otoritesiyle filmleri islamlaştırmaya çalıştırmış. Dönem filmlerinde kadınlar nadir olarak görülürdü.
Farabi sinema kurumu kuruldu. Bu kurumla sinema kontrol etmek amaçlanmıştı.
Vergiler %20 'den %5'e indirildi. Film ithalatı yasaklandı.
1992 yılına kadar da sinemalara ekonomik olarak katkılar sağlandı. Kriz zamanlarında verdiği ekonomik destekler, İran sinemasını ayakta tutmak için önemliydi. Ancak tabiki dönem sineması tam bir devlet sinemasıdır, şöyle ki:
1985'te 540 senaryodan 490'ı ,
1986'da 260 senaryodan 235'i,
1988'de 476 senaryodan 438'i ,
1989'da 316 senaryodan 290'u reddedildi.
Filmlerin konuları, sonlarının nasıl biteceği , moral bozmaması için iyi sonla bitmesi dahi belirlenir ve ona göre destek verilirdi.
Koşucu , Emir Naderi ( 1984)
Başu Küçük Yabancı(1985)

Yenilenme Dönemi(1986-1990):
Parlak geçen bi dönemdir . Önemli filmlerden:
Kaptan Hurşit (1986)
Ödev (1988)
Yakın Bakış (1989)
Beyaz Balon , (Panahi)
Ateşin Ötesi ,1987
Ayna, (Panahi)

Ticari Sinema Gelişimi (1990-1997):
90'larda seyircilerin tepkisi bazı yasaların değişimine zorladı. Bu dönemde devlet desteği azaldı vee bütün giderler yaklaşık 10 katına kadar çıktı.
Olaylı sahneler , kahraman ağırlıklı konular yeraldı . Zamanında yasaklanan birçok film de gösterime girdi.

Sosyal Sinema(1997-2006):
Ayetullah Hameni'nin cumhurbaşkanlığı zamanına denk gelir. Bu dönemde sinema toplumsallaşmış . yönetmenler devletten bağımsız çalışmaya başlamıştır. İnsan ve toplum problemlerine eğilmiştir. Sosyal tabuları kırma hedeflenmiştir.
Çok Uzak, Çok Yakın ,2005
Ayın Işığı Altında ,2000
Butik ,2002
Ölmüş Dalga , 2001
Mayıs Kadını , 1998
Eylül Ayında Doğanlar , 1999
Tabular yıkılmaya başlıyor , tesettürsüz kadınlar , erkek kıyafeti giyen kadınlar, tıraşlı erkekler sinema da yer alabiliyor.
Samira Mahmalbof, "Bana İran'ın nasıl bir ülke olduğu soruyorlar , İran öyle bir yer ki 10-12 yaşlarındaki kız çocuğun evden çıkmasına izin verilmez ve aynı zamanda öyle bir ülke ki 18 yaşındaki bir kız o kızları konu edinen bir film çekebilir" ,der.
Kara Tahta , 1999 , Mahmalbof
Sarhoş Atlar Zamanı , 1999 , Gobadi
Kaplumbağalar da Uçar , Gobadi
Cuma ,1999 ,Panahi
Kirazın Tadı ,1997 ,Abbas Kiarostami , Altın Palmiye ve Unesco Özel Ödülü
Gökyüzü Çocukları , 1999 , Mecid Mecidi
Boran , 2000 ,Mecid Mecidi
Köpek Öldürme ( Sagkoshi) ,Behram Beyzai
Ay Işığı Altında , Rıza Mirkerimi
Smell of Camphor, Fragrance of Jasmine , Farmanara
Kadınlar Cezaevi ,2002 , Manijeh Hekmat
Butik , Hamid Nematollah
Kertenkele , Kemal Tabrizi ,2005 , İran Snemasında en fazla seyirci çeken film, 27 gün gösterimde kalmıştır.
Senturzen , Daryuş Mehrcui 2006 , Yarı müzikaldir Santur çalmasından dolayı ailesi tarafından dışlanan bir çocuğu konu alır. 2006 en iyi filmi seçilmiştir.
Annemin Misafiri , Daryus Mehrcui 2004

İran'da Film Festivalleri:
Venedikte 1932'deki dünyanın ilk festivalinden 18 yıl sonra İran'da festival yapılmaya başlandı . 12 yıl sonra da ilk Uluslararası Film Festivali devlet tarafından yapıldı.
1950 yılına denk gelen ilk festivali Gaffari , Tahran'da İngiliz Filmlerinden oluşturarak yapmıştır.
1954'de Gelziven adlı festival bir dergi tarafından yapıldı.
1957 Tahran Film Festivali yapıldı ve Federico Fellini , Alfred Hitchcock , Mohsun Sirazi , Fred Zinnemann ,Claude Autant-Lara, John Huston ,Luis Bunuel, Lawrence Olivier filmleri gösterildi . Filmleri ithal edenlere de ödül verildi.
Daha sonrasında 59,63,66 'da festivaller devam etti. 72 yılında , önemli bir festival yapıldı .Asya kıtası önemli filmlere sahip olduğu halde 1.sınıf bir festivale sahip değildi. Yapılan müzakarelerden sonra Uluslarası Tahran Film Festivali yapıldı ve 26 ülkeden 19 uzun, 10 kısa film festivale katıldı. Bu festivalin 5. yılında 75 ülkeden ,400 yönetmen , yapımcı , 10 dalda 302 filmle katıldı.
Gerçekleştirilen diğer festivaller:
- Asya Gençler Film Festivali - Uluslarası Kadın Filmleri Festivali
- Reklam Filmleri Festivali - Süper 8 Film Festivali
- İran Öğrenci Filmleri Festivali - İran Ergin Film Festivali
- İran Amatör Film Festivali - Çocuk Filmleri Festivali
- 1 Dakikalık Film Festivali - Sinema Evi Film Festivali
- Komedi Filmleri Festivali -

En son ne zaman hayal kurdun?

2007-11-15T07:29:00.000-08:00

Benim çok oldu sanırım.. Bugün konuşurken farkettim. Neden böyle oldum bilmiyorum. Belki korkuyorum artık . Düşünsene , istemediğin bi dünyada yaşıyorsun , değiştirmek adına kendini çaresiz hissediyorsun . Çünkü biliyorsun ki değişim önce kendinden başlayacak ..gündelik hayat devrimleriyle. Bunu da kendimde göremediğimden heralde içine kapanmış , otomatiğe bağlanmış bir yaşam..
Bilmiyorum ..bi insanı ayakta tutan nedir? Hâla hayal kurduran?
Sadece umut mu?
Kendine duyduğu güven mi?.. Yoksa aynı hayallere sahip insanların var olma ihtimali mi?
Ama değiştiğimi hissediyorum .. Sadece biraz dinginlik lazım şu vakit...

DEFSAD

2007-11-14T19:04:00.000-08:00

Şu denizli çukurunda aklı başında işler yapan insanlar da varmış demek ki.. İşte fotoğrafla ilgili bir dernek . Yakın zamanda iletişime geçmeyi düşünüyorum. Bu ara fotoğrafla ilgilenmeyi pek bir aksattım .
http://www.defsad.org
Not: 16-22 Kasım'da sergi varmış.
Not 2 : Eski blogumu (esoteric.blogcu.com) buraya taşımış bulunuyorum . Bu da buraya attığım ilk mesaj oluyor bu arada.